| Του Γιάννη Καμαρινού |  |
Ο δήμαρχος Κορδελιού Ευόσμου, Λευτέρης Αλεξανδρίδης, από τη στιγμή της εκλογής του άρχισε να τοποθετεί γύρω του, στο στενό του περιβάλλον, ανθρώπους που δουλειά για την πρόοδο του δήμου δεν θα μπορούσαν να κάνουν και επιπλέον θα προκαλούσαν προβλήματα σε όσους θα ήθελαν να κάνουν δουλειά για το δήμο. Στην πορεία αποδείχθηκε πως τα πράγματα ήταν χειρότερα από αυτό που φάνηκε στην αρχή.
Δεν έφτανε όμως ότι ο κύριος Αλεξανδρίδης επέλεξε ως στενό του κύκλο τούς δικούς του ανθρώπους που δεν θα μπορούσαν να συμβάλουν στην πρόοδο του δήμου και που μόνο έψαχναν για καρέκλες και εξουσία. Ο κύριος Αλεξανδρίδης έβαλε στο στενό του περίγυρο και όσους του ήρθαν εισαγόμενοι από την παράταξη Μανούκα, επίσης ψάχνοντας για καρέκλες και εξουσία.
Ο κύριος Αλεξανδρίδης μάζεψε όσους «έκαψαν» την κυρία Μανούκα με τις επιλογές τους, όταν ήταν μαζί της, και οι οποίοι κατόπιν εορτής προσπαθούν να μας πούνε ότι για όσα στραβά έγιναν στην πρώην παράταξή τους έφταιγε αποκλειστικά η επικεφαλής. Σαφώς και έφταιγε κι εκείνη, αλλά η κυρία Μανούκα δεν είχε εμπειρία από δημοτικές εκλογές κι έτσι αυτοί παρίσταναν τους στρατηγούς και ας αφήσουν τα παραμύθια.
Αυτοί λοιπόν που «έκαψαν» την κυρία Μανούκα, χαράσσοντας πορεία που νόμιζαν ότι θα τους οδηγούσε σε καρέκλες και εξουσία, μεταπήδησαν στον κύριο Αλεξανδρίδη βρίσκοντας έτοιμες τις καρέκλες και έτοιμη την εξουσία.
Πάντως θα έλεγα ότι ο κύριος Αλεξανδρίδης δεν χρειαζόταν τους εισαγόμενους από την παράταξη Μανούκα για να τον «κάψουν», αφού μια χαρά «αυτοπυρπολείται» και «καίγεται» μόνος του. Προφανώς όμως ο κύριος Αλεξανδρίδης θέλει να «καεί» γρήγορα και αποτελεσματικά.
Το πρόβλημα όμως δεν βρίσκεται στο γεγονός ότι ο κύριος Αλεξανδρίδης θα «καεί» από τον εαυτό του, τους αυλικούς του και τους εισαγόμενους από την παράταξη Μανούκα. Το πρόβλημα είναι ότι όλοι μαζί αυτοί, με επικεφαλής τον κύριο Αλεξανδρίδη, «καίνε» καθημερινά τον δήμο που θα έκαναν πρωταγωνιστή.
