Επειδή διανύουμε καρναβαλική περίοδο και ορισμένοι, προκειμένου να αποδείξουν πως μονίμως βρίσκονται σ’ αυτό το πνεύμα, έγραψαν κάτι ομορφιές περί έργων του Αλεξανδρίδη που πονάνε σε όσους του ασκούνε κριτική, ας γράψουμε ορισμένα πράγματα γιατί εμείς δεν έχουμε την κοντή δική τους μνήμη.
Εμείς ούτε γράψαμε, ούτε λέγαμε ότι είχαμε στοιχεία που έδειχναν ότι ο Αλεξανδρίδης θα έμενε εκτός του δεύτερου γύρου των δημοτικών εκλογών. Αυτά τα έλεγαν και τα έγραφαν αυτοί. Εμείς, στην Αγκίδα, αντιθέτως, με βάση τις διεργασίες στην κοινωνία του δήμου, λέγαμε πως στο δεύτερο γύρο θα περάσει ο Αλεξανδρίδης με τον Μανδαλιανό και τελικά τις εκλογές θα τις κερδίσει ο Αλεξανδρίδης. Εμείς, στην Αγκίδα, δεν βλέπαμε καμιά πιθανότητα να βρίσκεται στο δεύτερο γύρο των εκλογών η κυρία Μανούκα, πολύ περισσότερο να εκλεγεί δήμαρχος, όπως έβλεπαν αυτοί που τώρα αγάπησαν τον Αλεξανδρίδη και μιλάνε για πόνους άλλων.
Αλλά επειδή αγάπησαν απότομα και σφόδρα τον δήμαρχο Κορδελιού Ευόσμου όλοι αυτοί, που η αξία της άποψης και της είδησης που τώρα διατυπώνουν και μεταδίδουν για τον Αλεξανδρίδη, έχει ακριβώς την ίδια αξία και το ίδιο βάρος με την άποψη και την είδησή τους ότι η κυρία Μαρία Μανούκα πήγαινε ντουγρού για το δημαρχιακό θώκο, θα τους θυμίσουμε τον διαγωνισμό που έκαναν μεταξύ τους, αμέσως μετά την αποτυχία της παράταξης Μανούκα στις εκλογές, για το ποιος εγκατέλειψε πρώτος το καράβι, επειδή κατάλαβε πως η κυρία Μανούκα δεν έκανε για δήμαρχος, και άκουγες άλλον να έχει απομακρυνθεί τον Ιούνιο, άλλον τον Ιούλιο, άλλον τον Αύγουστο πριν τις εκλογές. Κι άμα τους ρωτούσες γιατί έβαλαν το όνομά τους στο ψηφοδέλτιο, αφού πριν από την κατάθεσή του είχαν αποστασιοποιηθεί από την παράταξη Μανούκα, σου απαντούσαν ότι το έκαναν επειδή είχαν δώσει το λόγο τους και δεν ήθελαν να τον πάρουν πίσω. Εδώ μπορείτε οι αναγνώστες να γελάσετε όσο τραβάει η ψυχή σας και να συνεχίσετε μετά την ανάγνωση.
Κάτι άλλο που δεν πρέπει να ξεχνούν αυτοί που αγάπησαν απότομα τον Λευτέρη Αλεξανδρίδη είναι ότι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Από τη μια είναι αυτοί που τον αγάπησαν μεταξύ των δύο Κυριακών των εκλογών και από την άλλη αυτοί που τον αγάπησαν μερικούς μήνες μετά. Αυτό που κυρίως όμως δεν πρέπει να ξεχνούν είναι το τι έλεγαν αυτές οι δύο κατηγορίες η μία για την άλλη μέχρι τελικά να καταλήξουν να αγαπήσουν και οι δυο τον Λευτέρη Αλεξανδρίδη. Ξεκατίνιασμα να το πεις αυτό που έκαναν; Μαλλιοτράβηγμα να το πεις; Όπως και να το πεις μέσα θα πέσεις!
Δεν τους παίρνει λοιπόν να παριστάνουν τους τιμητές και να ασκούνε κριτική σε όσους ασκούνε κριτική στη διοίκηση Αλεξανδρίδη, γιατί τους ξέρουμε καλά και τους ξέρει κι ο κόσμος. Είναι ικανοί όσο εύκολα βλέπουν σήμερα για μεγάλα έργα τα απαραίτητα έργα της καθημερινότητας, αύριο να γίνει πραγματικά μεγάλο έργο και να το βλέπουν ως μερεμέτι γιατί θα έχουν πάψει να αγαπούν τον Αλεξανδρίδη. Όπως τόσο σφόδρα αγάπησαν τον Λευτέρη Αλεξανδρίδη τώρα, έτσι εύκολα μπορεί να πάψουν να τον αγαπάνε αύριο και να τους δούμε κι αυτούς να τριγυρίζουν σε άλλες βασιλόπιτες!!
Σ.
