Στις 9 Οκτωβρίου 2025 στο Πολιτιστικό Κέντρο Ευόσμου, συγκεντρώθηκαν οι 159 εργαζόμενοι των οποίων πλέον οι συμβάσεις έγιναν αορίστου από ορισμένου χρόνου. Στους εργαζόμενους μίλησαν ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων Δήμου Κορδελιού Ευόσμου Σταύρος Ναθαναήλ, ο δήμαρχος Λευτέρης Αλεξανδρίδης, ο τέως δήμαρχος Κλεάνθης Μανδαλιανός, ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Θανάσης Κοκονάς και τελευταίος ο Βασίλης Βόγγαλης, πρώην πρόεδρος του Σωματείου και εν ενεργεία ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος Κορδελιού Ευόσμου, τον οποίο προλόγισε ο πρόεδρος του Σωματείου με τα εξής λόγια:
«Θα καλέσω τώρα στο βήμα, όπως είπα και πρωτύτερα, τον άνθρωπο που οραματίστηκε αυτήν την ημέρα και που είναι ο αρχιτέκτονας αυτής της ημέρας και δεν είναι άλλος από τον Βασίλη Βόγγαλη».
Ο Βασίλης Βόγγαλης, καταχειροκροτούμενος από τους 159 μόνιμους πλέον υπαλλήλους του δήμου Κορδελιού Ευόσμου, ξεκίνησε εκφράζοντάς τους τα συγχαρητήριά του και κατόπιν μίλησε για το όνειρό του σχετικά με τη μονιμοποίησή τους, που πλέον έγινε πραγματικότητα.
«Δόθηκε ένας μεγάλος αγώνας για να έχετε μόνιμη και σταθερή εργασία, το οποίο είναι δικαίωμα όλων των ανθρώπων. Ο άνθρωπος χωρίς δουλειά και αν δεν έχει την υγεία του, δεν μπορεί να ζήσει. Εάν έχει αυτά τα δύο, μπορούν να συμβούν στη ζωή του τα πάντα. Το έχετε. Το αξίζετε. Το δικαιούσασταν;», ρώτησε ο Βασίλης Βόγγαλης τους 159 μόνιμους πλέον εργαζόμενους του δήμου και απάντησε ο ίδιος:
«Όχι. Γιατί; Δεν κάνατε τίποτα γι’ αυτό. Δεν κουνήσατε ούτε το μικρό σας δαχτυλάκι. Το μόνο που κάνατε ήταν να δώσετε την αμοιβή του δικηγόρου και μετά να τραβήξει το κουπί το Σωματείο. Δεν γίνεται έτσι. Με αγώνα κερδίζονται όλα, τα πάντα. Χωρίς αγώνα δεν γίνεται τίποτα. Στο δρόμο κερδίζονται. Ο δικηγόρος είναι αναγκαστική λύση. Γιατί; Γιατί δεν αγωνίζεστε. Γίνατε όμως αορίστου χρόνου γιατί ένας άνθρωπος πιστεύει στους αγώνες και πιστεύει στην αλληλεγγύη. Θα πρέπει να αγωνίζεστε. Θα πρέπει να είστε αγωνιστές».
Σκληρά αλλά αληθινά λόγια του Βασίλη Βόγγαλη προς τους συναδέλφους του, ο οποίος δεν τελείωσε με αυτά, αλλά συνέχισε λέγοντας: «Με αγώνα γίνατε αορίστου χρόνου. Όχι δικό σας όμως. Με αγώνα του Σωματείου. Με αίμα. Άρα κερδίζονται τα πάντα με αγώνα, αρκεί να το πιστέψετε και αρκεί να είστε διατεθειμένοι να αγωνιστείτε. Γίνονται απεργίες και δεν πατάει ούτε ένας το πόδι του. Γιατί ρε παιδιά; Πώς θα κερδίσετε πράγματα; Για όλα αυτά που σήμερα απολαμβάνετε, κάποιοι έχυσαν το αίμα τους και είχαν κι αυτοί παιδιά να σκεφτούνε. Αλλά πρόταξαν τα στήθια τους για την ιδέα και κερδήθηκε το οκτάωρο και κερδήθηκε η άδεια και κερδήθηκαν χίλια πράγματα, τα οποία σήμερα χάθηκαν. Γιατί; Για να μην χαθεί ένα μεροκάματο. Πόσο στοιχίζει αυτό το μεροκάματο; Ξέρετε πόσο σας στοιχίζει; Χιλιάδες ευρώ και τη ζωή τη δική σας και των παιδιών σας και των παιδιών που έρχονται από πίσω. Αυτό το μεροκάματο που λυπάστε να χάσετε στοιχίζει άπειρα».
Ο Βασίλης Βόγγαλης ολοκλήρωσε την ομιλία του καλώντας τους συναδέλφους του να κρατήσουν ψηλά το κεφάλι, να χαμογελάνε που πλέον έχουν μόνιμη και σταθερή δουλειά, να καταλάβουν ότι η δύναμή τους είναι η αλληλεγγύη του ενός προς τον άλλον και τόνισε ξανά: «Στο δρόμο κερδίζονται αυτά. Όχι στα δικηγορικά γραφεία».
Παρά τα όσα σκληρά είπε ο Βασίλης Βόγγαλης στους 159 μόνιμους πλέον υπαλλήλους του δήμου, εκείνοι τον χειροκρότησαν θερμά μόλις ολοκλήρωσε την ομιλία του. Καλά έκαναν, γιατί και δίκαια και αληθινά ήταν αυτά που τους είπε. Το χειροκρότημα είναι το λιγότερο για όσα έκανε προκειμένου να έχουν πλέον μόνιμη και σταθερή δουλειά.
