Μάθαμε λοιπόν από χειρούργο (και όχι χειρουργό) ότι η λέξη «ψέμα» μπορεί να οριστεί και διαφορετικά. Ο χειρούργος, υμνητής του άλλου χειρούργου που έθεσε έναν ολόκληρο λαό επί της χειρουργικής κλίνης, επειδή δεν μπορεί να τοποθετήσει τους ανθρώπους επί της χειρουργικής κλίνης σ’ αυτήν τη χρονική στιγμή, τοποθέτησε την Ελληνική γλώσσα και την χειρούργησε κανονικότατα.
Τι μας είπε ο χειρούργος της Ελληνικής γλώσσας; Ότι όταν λες στα δημόσια έργα πως έβαψες τις διαβάσεις με χρώμα ειδικό αντιγκράφιτι που δεν ξεβάφει και το χρώμα αυτό το ειδικό, το αντιγκράφιτι, το παραλαμβάνεις μετά 8 μήνες από τη στιγμή που δήλωσες ότι υλοποίησες το έργο με αυτό το υλικό, δεν έχεις πει ψέματα, γιατί όταν έλεγες ότι το είχες ήδη κάνει, εξέφραζες σχεδιασμό, πρόθεση και όχι απαραίτητα την ολοκλήρωσή του!!
Σωστός ο χειρούργος της Ελληνικής γλώσσας. Έχει δίκιο. Αυτός είναι ο ορισμός των δημοσίων έργων στην Ελλάδα. Έτσι σ’ αυτόν τον τόπο λες ότι ο σιδηρόδρομος έχει τηλεδιοίκηση, χωρίς να έχει, όμως θα έχει σε κάμποσους μήνες ή χρόνια. Εκφράζεις όμως σχεδιασμό και πρόθεση, αλλά μέχρι να υλοποιηθεί ο σχεδιασμός, σου έρχονται τα Τέμπη. Ευτυχώς στις διαβάσεις πεζών, που δηλώθηκαν ως ανεξίτηλες αλλά δεν ήταν ανεξίτηλες, δεν είχαμε κανένα δυσάρεστο περιστατικό.
Για τα διάφορα Τέμπη αυτής της χώρας δεν φταίνε μόνο οι πολιτικές. Φταίνε και κάτι τέτοιοι τύποι σαν τον χειρούργο της Ελληνικής γλώσσας, που αφού πρώτα ξεπεράσουν σε κυβιστήσεις τον Ιωάννη Μελισσανίδη, πετσοκόβουν τη λέξη «ψέμα» και άλλες κρίσιμες λέξεις και τις φέρνουν στα μέτρα των ψευτών, ώστε να τους παρουσιάσουν στην κοινωνία ως ειλικρινείς. Σ’ αυτό τους βοηθάει φυσικά και η άγνοια της Ελληνικής γλώσσας, το γεγονός ότι στη ζωή τους δεν είχαν ποτέ Λεξικό της Ελληνικής Γλώσσας στη βιβλιοθήκη τους (αν ποτέ είχαν βιβλιοθήκη), δεν παιδεύτηκαν ποτέ με τις λέξεις κι έτσι μπορούν να τις πετσοκόβουν και να τις παρουσιάζουν όπως συμφέρει αυτούς που θέλουν να εξυπηρετήσουν.
Ίσως ο χειρούργος να εκδώσει δικό του ετυμολογικό λεξικό με νέες ερμηνείες για τις Ελληνικές λέξεις, όπου θα υπάρχει και η λέξη Τέμπη, η οποία θα ερμηνεύεται ως ατυχές σημείο μεταξύ της εξαγγελίας του πολιτικού για την ολοκλήρωση ενός έργου και της πραγματικής ολοκλήρωσης, αφού η ανακοίνωση υλοποίησης ενός δημόσιου έργου μπορεί να εκφράζει σχεδιασμό ή πρόθεση και όχι πραγματική υλοποίηση.
Γ. Παπαδ.
