Τελευταία

    Σχολική στέγη: «Εκεί που κρεμούσαν τα άρματα, τώρα κρεμούν τα κολοκύθια».

    23-10-2020

    *του Βασίλη Σαρρηγιαννίδη

    Το ζήτημα της σχολικής στέγης ταλαιπωρεί την τοπική αυτοδιοίκηση τα τελευταία 20 χρόνια. Κανένα σχέδιο, (Καποδίστριας, Καλλικράτης, Κλεισθένης) δεν άφηνε και δεν αφήνει τους δήμους από μόνοι τους να διαχειρίζονται κονδύλια και να λύνουν άμεσα τα όποια προβλήματα.
    Στους δήμους Ελευθερίου-Κορδελιού και Δήμο Ευόσμου τα προηγούμενα χρόνια και Δήμο Κορδελιού-Ευόσμου σήμερα, δεν υπήρξε καμία πρόβλεψη και καμία σοβαρή μελέτη από τους καλοπληρωμένους ειδικούς συνεργάτες, των αλλαγών που επέρχονται στον κοινωνικό ιστό μιας περιοχής που αναπτύσσεται διαρκώς σε ανθρώπινο παράγοντα.
    Για να καταλάβετε το μέγεθος της ασχετοσύνης που έχουν κάποιοι καρεκλάτοι στον δήμο σήμερα, από τις αποφάσεις που παίρνουν και από τα μέτρα με τα οποία αντιμετωπίζουν προβλήματα, φαίνεται ξεκάθαρα ότι αγνοούν τα ευρήματα της Εθνικής Στατιστικής Αρχής, η οποία για κάθε δήμο της χώρας έχει αναλυτικούς πίνακες του βιοτικού επιπέδου των κατοίκων, των αναγκών τους και των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν.
    Αυτά τα στοιχεία τα δουλεύουν ελάχιστοι δήμοι στην Ελλάδα και άμεσα δίνουν λύσεις στις ανάγκες των πολιτών ή ανάλογα με αυτά σχεδιάζουν δράσεις.
    Ξέρει να μας πει κάποιος στον δήμο Κορδελιού-Ευόσμου πόσα παιδιά ζουν σε μονογονεϊκές οικογένειες; Πόσα παιδιά ζουν μόνο με τους παππούδες τους; Πόσοι κάτοικοι μένουν σε σπίτια που δεν έχουν θέρμανση; αλλά και πολλά άλλα;
    Χαμπάρια δεν έχουν, γιατί αν είχαν θα έκαναν και ανάλογες παρεμβάσεις.
    Δημόσιες σχέσεις κάνουν για φιγούρες και φωτογραφίες. Ότι ντε και καλά σε γεύματα εργασίας με άφαντους πολιτικούς συζητάνε προβλήματα. Με πολιτικούς που το όνομα τους δεν έχει συνδεθεί σε καμία αναπτυξιακή πορεία, σε μία Θεσσαλονίκη που καταγράφει υψηλά ποσοστά ανεργίας, που έφυγαν και φεύγουν χιλιάδες επιχειρήσεις στο εξωτερικό, που νέοι επιλέγουν την ξενιτιά για ένα καλύτερο αύριο. Που για αυτούς τους νέους που μένουν στον τόπο τους και παλεύουν ακόμα δεν έχουν τίποτα να προτείνουν.
    Αντί να δώσουν μάχες στα κέντρα αποφάσεων όλα τα πρωτοπαλίκαρα της διοίκησης Μανδαλιανού, να κατέβουν στα υπουργεία και να ψάχνουν, να μην αφήσουν πέτρα που να σηκώσουν, στρογγυλοκάθονται στις φιέστες και στα γεύματα εργασίας σαν τους παπαγάλους παρέας, καμαρωτοί-καμαρωτοί να βγουν μια φωτογραφία με τον βουλευτή.
    Και σήμερα που βοά όλος ο τόπος ότι κλείνει ένα σχολείο, στην Διαλογή, αντί να αγωνιστούν να το κάνουν κόσμημα, αισθάνονται και περήφανοι που είναι στην διοίκηση του δήμου. Σε ποιόν να το πεις και να σε πιστέψει ή καλύτερα να σε ψηφίσει. Κλείνουν σχολείο!!
    Και κάνουν τους αγωνιστές για τα συμφέροντα του τόπου. Εδώ η καλή “Νέα Πνοή”!! Ξέρετε τι έλεγε προεκλογικά στην διακήρυξη του ο κ. Μανδαλιανός; «Πρωταρχική μας μέριμνα θα είναι όχι μόνο η συντήρηση και η αποκατάσταση των προβλημάτων σε ήδη υπάρχοντα σχολικά κτίρια, αλλά και η δημιουργία νέων σύγχρονων εγκαταστάσεων για τους μαθητές».
    Ο σημερινός Δήμαρχος Κορδελιου-Ευόσμου τα έλεγε, όχι εγώ. Ας το κάνει λοιπόν πράξη μαζί με τους συνεργάτες του. Διαφορετικά όπως λέει και ο λαός μας θα τους μείνει μόνο το ρητό για τα ψευτοπαλίκαρα: «Εκεί που κρεμούσαν τα άρματα, τώρα κρεμούν τα κολοκύθια».

    *Ο Βασίλης Σαρρηγιαννίδης είναι δημοσιογράφος, παρουσιαστής τηλεοπτικών εκπομπών και μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου Μακεδονίας-Θράκης. Ιστοσελίδα www.tvreporters.gr

    You must be logged in to post a comment Login