Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Ήταν και οι παππούδες μας ανθέλληνες;

28-07-2020

Οι παππούδες μας όταν μιλούσαν για πατρίδα δεν αναφέρονταν στην Ελλάδα. Αναφέρονταν στις αρχέγονες πατρογονικές εστίες μας, τις οποίες μας ανάγκασαν να εγκαταλείψουμε, αφήνοντας πίσω σπίτια, χωράφια, περιουσίες, τάφους, μα πάνω απ’ όλα μια ζωή χιλιάδων χρόνων. Πάνε λίγα χρόνια που έπαψα πια να ακούω τη λέξη «πατρίδα» για τον Πόντο. Οι μεγαλύτεροι πέθαναν και όσοι ζουν ακόμα έπαψαν να αναφέρονται σ’ αυτήν με αυτόν τον τρόπο. Ποτέ, πουθενά δεν ξανάκουσα να προφέρεται η λέξη «πατρίδα» όπως την πρόφεραν οι παππούδες μας και οι προπαππούδες μας, με τόση αγάπη, με τόση νοσταλγία και με τόση πίκρα συνάμα. Μάλιστα πέρασαν τις εικόνες από εκείνην τη χαμένη πατρίδα στα παιδιά τους με τέτοιο τρόπο, που κι εκείνα αναφέρονταν σ’ εκείνην σαν να είχαν περάσει εκεί μια ολόκληρη ζωή κι ας μην είχαν καν γεννηθεί σ’ εκείνον τον τόπο. Εκείνη η προφορά της λέξης «πατρίδα» δεν είχε όμως μόνο αγάπη, νοσταλγία και πίκρα. Είχε και προσδοκία! Προσδοκία πως θα γυρίσουμε πίσω στις πατρογονικές μας εστίες. Η λέξη πατρίδα για τον Πόντο μάλλον σβήστηκε όταν σβήστηκε ολοκληρωτικά από το μυαλό όλων η επιστροφή στα χώματά μας.

Αγαπούσαν οι παππούδες μας λιγότερο την Ελλάδα επειδή αναφέρονταν στον Πόντο με τη λέξη «πατρίδα», επειδή είχαν παράπονο και οργή για τον τρόπο που τους υποδέχτηκαν εδώ, για την εκμετάλλευση που τους έκαναν, μα πιο πολύ για εκείνο το «Τούρκος» με το οποίο τους αποκαλούσαν οι ντόπιοι; Αγαπούσαν λιγότερο οι παππούδες μας αυτόν τον τόπο από εκείνον τον τόπο που με τόση συγκίνηση αποκαλούσαν «πατρίδα»; Δεν ξέρω αν τους ρώτησε ποτέ κανένας κι αν απάντησαν σε τέτοια ερώτηση. Εγώ δεν θα τολμούσα ποτέ να τους ρωτήσω τέτοιο πράγμα γιατί η αγάπη για τον τόπο σου δεν εκφράζεται με λόγια και πολλοί από εκείνους που οι ντόπιοι αποκαλούσαν «Τούρκους», επειδή ήρθαν από τον Πόντο, έπεσαν στις μάχες εναντίον του Γερμανού κατακτητή και μπροστά στα ναζιστικά εκτελεστικά αποσπάσματα υπερασπίζοντας αυτήν την πατρίδα. Αγαπούσαν λιγότερο αυτόν τον τόπο, όταν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα τραγουδούσαν Ποντιακά κι ο νους τους ταξίδευε σε εκείνην την χαμένη πατρίδα που δεν θα ξανάβλεπαν ποτέ, όπως ποτέ δεν θα ξανάβλεπαν ούτε τη νέα πατρίδα, ούτε το φως του ήλιου, ούτε το βλέμμα των παιδιών τους, γιατί θα τους έτρωγαν τα μαύρα τα χώματα; Και εκεί μπροστά τους στις μάχες και στα εκτελεστικά αποσπάσματα είχαν απέναντί τους κάποιους από εκείνους που τους φώναζαν «Τούρκους» να στέκονται δίπλα στους ναζί έχοντας κοτσάρει της σβάστικα στο μπράτσο τους.

Αγαπάει λιγότερο την Ελλάδα ο Γιάννης Αντετοκούνμπο αν αναφέρεται στη Νιγηρία με τη λέξη «πατρίδα» ή αν αναφέρεται στα βάσανα που πέρασε η οικογένειά του στην Ελλάδα; Αγαπάει ο Γιάννης λιγότερο αυτόν τον τόπο; Εγώ είμαι σίγουρος ότι αν η ιστορία επαναλαμβανόταν ο Γιάννης δεν θα ήταν από εκείνους που θα κοτσάριζαν τη σβάστικα στο μπράτσο τους. Είμαι επίσης σίγουρος ότι πολλοί από αυτούς που έπεσαν απάνω στον Γιάννη να τον φάνε, εύκολα θα στέκονταν δίπλα στους ναζί με κουκούλα ή χωρίς. Η αγάπη για την πατρίδα δεν είναι τσουβάλι με πατάτες για να την εμπορεύονται μερικοί όπως εμπορεύονται μαντζούνια δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν. Η αγάπη για την πατρίδα δεν μετριέται σε πλάστιγγα για να μπορέσουμε να τη ζυγίσουμε. Γι’ αυτόν τον τόπο έπεσαν οι παππούδες μας υπερασπίζοντάς τον, τότε μάλιστα που ακόμα έτρεφαν την ελπίδα πως θα γυρίσουν πίσω στη δική τους «πατρίδα». Ας αφήσουν ήσυχο λοιπόν τον Γιάννη οι πατριδοκάπηλοι. Δεν είναι λιγότερο Έλληνας από αυτούς επειδή αγαπάει και τον τόπο της καταγωγής του.

Σ.Μ.

You must be logged in to post a comment Login