Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Στα σύνορα της ντροπής…

30-11-2015

Στον καταυλισμό προσφύγων της Ειδομένης

prosfyges-pame-eidomenh-9

… Κατευθύνομαι μαζί με τους πρόσφυγες στα, γεμάτα είδη πρώτης ανάγκης, φορτηγά. Το πόδι μου μπερδεύεται σ’ ένα καλώδιο! Χάνω την ισορροπία μου και παραλίγο να βρεθώ φαρδύς πλατύς στο έδαφος! Κοιτάζω ένα μπουλούκι πρόσφυγες γύρω από ένα στύλο, ίδιο μελίσσι, που δεν συγκινείται από τη διανομή των τροφίμων και δεν λέει να εγκαταλείψει με τίποτα τη θέση του! Πλησιάζω! Ο στύλος αυτός συνδέεται με το καλώδιο, που κόντεψε να με ρίξει, με μια γεννήτρια, η οποία δουλεύει λίγο παραπέρα! Με δυσκολία καταφέρνω να δω γύρω από το στύλο! «Φυτεία» πολύμπριζων και πάνω τους συνδεμένα δεκάδες τηλέφωνα προσφύγων, οι οποίοι έχουν το νόμισμα ανά χείρας! Βλέπεις, το κινητό τηλέφωνο είναι πολυτέλεια γι’ αυτούς που εγκατέλειψαν τις πατρίδες τους κι έτσι κυβερνητικές και μη κυβερνητικές οργανώσεις δεν μπορούν να εγκαταστήσουν μία γεννήτρια, ώστε η ανάγκη της επικοινωνίας των ταλαιπωρημένων να μην γίνεται εμπόρευμα! Ευτυχώς που στην κυβέρνηση βρίσκεται η «Αριστερά», αλλιώς άλλο τι θα βλέπαμε!

prosfyges-pame-eidomenh-12

Με σφιγμένο στομάχι βαδίζω προς τα φορτηγά, στα οποία έχει ήδη αρχίσει η διανομή των τροφίμων. Απίστευτες σκηνές! Ο μόνος λόγος που οι πρόσφυγες δεν πιάνονται στα χέρια, είναι γιατί φοβούνται ότι μπορεί να σταματήσει η διανομή και κάτι τέτοιο δεν πρέπει να συμβεί, διότι οι ανάγκες τους δεν το επιτρέπουν! Καθώς αρκετές φορές σημειώνονται εντάσεις, που ευτυχώς λήγουν γρήγορα, βλέποντάς με ένας πρόσφυγας να φωτογραφίζω τις σκηνές της διανομής, με πλησιάζει.

prosfyges-pame-eidomenh-13

– Αυτοί δεν είναι Άραβες, μου λέει στα Αγγλικά!

– Δεν σε καταλαβαίνω, του απαντάω!

– Συμπεριφέρονται έτσι γιατί δεν είναι Άραβες, επαναλαμβάνει!

– Είναι ταλαιπωρημένοι, πεινασμένοι, κρυώνουν, του ξαναλέω!

– Συμπεριφέρονται σαν ζώα, συνεχίζει!

prosfyges-pame-eidomenh-11

Γυρίζω προς τα πίσω, προς το μέρος που είχε έρθει! Εκεί στέκονται κι άλλοι Άραβες, μακριά από τη μάχη της κατάκτησης μιας κουβέρτας, ενός πανωφοριού, ενός χυμού! Κάποιοι κρατάν στα χέρια τους σάντουιτς και ροφήματα από τις καντίνες που είναι παρκαρισμένες στον καταυλισμό! Είναι από αυτούς τους πρόσφυγες που έχουν πέντε δεκάρες πάνω τους κι έτσι ακόμα τα παιδιά τους δεν πεινάνε και οι ίδιοι δεν χρειάζεται να ξεπέσουν σε μάχη για ένα μανταρίνι! Στρέφω το βλέμμα μου ξανά ίσια στα μάτια του συνομιλητή μου.

prosfyges-pame-eidomenh-10

– Είναι άνθρωποι σαν εμένα και σαν εσένα! Δεν είναι ζώα! Απλά πεινάνε κι ακόμα χειρότερα πεινάνε τα παιδιά τους! Όταν θα φτάσουμε στην κατάστασή τους μπορεί να δαγκώνουμε ο ένας τον άλλον!

– Συγνώμη, ψελλίζει! Δεν ήθελα να πω τέτοιο πράγμα! Ευχαριστούμε πολύ που είστε εδώ! Κάνει κόμπο στη φωνή του! Ξανασηκώνει το βλέμμα, με κοιτάει στα μάτια.

– Σε τι θεό πιστεύεις με ρωτά;!

– Στον Άνθρωπο, του απαντώ, ότι χρώμα και να χει!

prosfyges-pame-eidomenh-15

Πισωπατάει! Στέκεται! Σηκώνει ψηλά τις δυο του γροθιές χαιρετώντας τις σημαίες των Λακεδαιμονίων, του Μανωλιού, του Μιχελή, του Γιαννακού που κυματίζουν αγκαλιάζοντας τους ξυπόλητους του Παπα-Φώτη, για να μην μπορέσουν να τους ξεκάνουν ο Πατριαρχέας, ο γερο-Λαδάς κι ο Παπα-Γρηγόρης! Στέκεται συγκινημένος απέναντι στην ανθρωπιά, εκεί στα σύνορα της απανθρωπιάς και της ντροπής!

Νάβις

You must be logged in to post a comment Login