Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Υπάρχει πάνω στην γη αλήθεια;

18-10-2015

astegos-xioni-3

Ταλαιπωρημένος από τις υποσχέσεις των κανιβάλων, που ντυμένοι αριστεροί καρνάβαλοι έφτασαν, έχοντας κλειδαμπαρώσει πόρτες και παράθυρα γιατί σε λίγες μέρες θα αμολήσουν τα σώματα ασφαλείας των λεφτάδων να κατασχέσουν το σπίτι του κοσμάκη και να εισπράξουν τον ΕΝΦΙΑ και να αρπάξουν αυτά που με νόμο υποχρεώνουν τους ταλαίπωρους να δώσουν μποναμά σε τραπεζίτες, εφοπλιστές και βιομηχάνους, έχοντας μετατρέψει την προς κατάσχεσιν κατοικία μου σε κάστρο, έτοιμος να την υπερασπιστώ όπως οι Αυγέρης, Φολτόπουλος και Κιοκμενίδης υπερασπίστηκαν το κάστρο του Υμηττού, αναρωτιέμαι τι κάνω εδώ μέσα μόνος μου! Παρ’ όλο που είμαι έτοιμος, αν δεν κάνουν σ’ εμένα την τιμή τα “αριστερά” τάγματα ασφαλείας, να μετατρέψω σε κάστρο το σπίτι του κάθε ανθρωπάκου, που πάνω του το βρώμικο χέρι τους θα τολμήσουν να σηκώσουν, αναρωτιέμαι γιατί περιμένω! Γιατί δεν αρπάζω τον τηλεβόα για ν’ αρχίσω να φωνάζω καλώντας το πλήθος των καταφρονεμένων, των καταπιεσμένων, των σε θάνατο καταδικασμένων να σηκώσουν κεφάλι και ν’ αντιδράσουν;! Γιατί δεν ανταποκρίνομαι στο ταξικό κάλεσμα των Λακεδαιμονίων να ξεπεράσω τον φόβο μου και να πάρω θέση ανάμεσά τους;! Τι φοβάμαι τάχατες;! Τον θάνατο;! Δεν τον φοβήθηκα ποτές μου! Και αν δεν βάλω τα δυνατά μου εγώ πρώτος να βγω από τον άτιμο λάκκο, όπου με έριξαν οι ψευτιές των υποτακτικών των λεφτάδων, που με φιλολαϊκό προσωπείο και αριστερό πρόσημο την εμφάνισή τους έκαναν, από ποιον περιμένω να σηκωθεί μέσα από αυτόν τον βαθύ λερό λάκκο;! Κι αν δεν φτάνω να σκαρφαλώσω για να βγω;! Τότε θα βάλω πλάτη να βγουν οι άλλοι! Εκείνοι που πρώτοι θα σηκωθούν, έξω θα με τραβήξουν! Κι αν έξω να με τραβήξουν δεν μπορέσουνε, στις πιο λαμπρές σελίδες της, η ιστορία θα γράψει τ’ όνομά μου! Γιατί λοιπόν ξανά να μην αντιλαλήσει εκείνο το χωνί που σε ποιο μαύρες, ποιο σκοτεινές εποχές προέτρεπε τους μελλοθανάτους να κρατήσουν ψηλά το κεφάλι, καλώντας τους να περπατήσουν σαν να μην ήταν να σταθούν ως αμνοί μπροστά στα εκτελεστικά αποσπάσματα, αλλά ωσάν νεόνυμφοι στα σκαλιά της εκκλησίας;!

Κι έρχονται στις σκέψεις να κολλήσουν εκείνοι οι αθάνατοι στίχοι του ποιητή μας, του δικού μας ποιητή, γραμμένοι για τον άνθρωπο με το γαρύφαλλο που ο δικός μας ζωγράφος τόσο παραστατικά απεικόνισε, όχι τη μορφή του, αλλά την ψυχική του κατάσταση, τα μηνύματα, τα σαλπίσματα του αγώνα που εκείνος εξέπεμπε λίγες στιγμές πριν τον κερδίσουν αθανασία και αιωνιότητα: «Χαραυγή καταπάνω του θανάτου/βάδιζεν η καρδιά σου παλικάρι/λες κι ήταν άλλος/άγουρος που ορθρίζει ν’ ανταμώσει/κρυφά την πρώτη αγάπη.»

Ξαπλώνω στο «γρασίδι» του σπιτιού μου που έταξα κάποτε όταν το έχτιζα, πως μόνο νεκρό από μέσα, παρά τη θέλησή μου, θα με βγάλουν και μου έρχονται στο νου οι δεκαεφτά στιγμές του Απρίλη! Το τραγουδάκι της Μαρίκα Ροκ! «Οι δεκαεφτά στιγμές του Απρίλη θ’ απομείνουν βαθιά στην καρδιά σου. Πιστεύω πως γύρω μας, θα χουμε πάντα μουσική και τα δέντρα θα στριφογυρίζουν στο ρυθμό του βαλς, μόνο ο γλάρος που τον άρπαξε η δίνη, θα πνιγεί, όμως εσύ δε θα μπορέσεις να τον βοηθήσεις»! Το κρύο «γρασίδι» του σπιτιού μου στο οποίο βρίσκομαι ξαπλωμένος, μου θυμίζει πως οι απατεώνες που ήρθαν ντυμένοι αριστεροί κατάφεραν να ξεπεράσουν μια ολόκληρη εποχή! Κατάφεραν να καταπιούν την μισή άνοιξη και ολόκληρο το καλοκαίρι! Κατάφεραν να μετατρέψουν τις δεκαεφτά στιγμές της Άνοιξης που προανήγγελλαν τον ερχομό ενός καλοκαιριού τόσο όμορφου, τέτοιου που ποτέ δεν είχαμε ξαναζήσει, σε δεκαεφτά στιγμές του φθινοπώρου που έφερνε μαζί του έναν άγριο παγωμένο χειμώνα που ούτε στις εποχές των παγετώνων πάνω στη γης δεν κυριάρχησε!

Καθώς αναρωτιέμαι πως φτάσαμε ως εδώ με τους κακούργους, οι οποίοι εμφανίστηκαν σαν σωτήρες και μέσα σε ελάχιστες στιγμές μετατράπηκαν σε δημίους, έρχεται στο μυαλό μου ο Εφραίμ ο Σύρος που εκατοντάδες χρόνια πριν, πολύ παραστατικά κάνει μια σπουδαία περιγραφή, γεμάτη εικόνες, του ερχομού του Μεφιστοφελή, χωρίς ο δύστυχος να έχει κατά νου ότι στο πέρασμα των αιώνων αυτή η περιγραφή θα μπορέσει να “κολλήσει” σε αρκετούς βασανιστές του λαού, μεταξύ αυτών και στον επονομαζόμενο “Ελπίδα”!

«Ποιος θα αντισταθεί ενάντια στον ξελογιασμένο κακούργο, όταν δει πως όλος ο κόσμος είναι αναστατωμένος και ότι ο καθένας πάει να κρυφτεί στα βουνά, και άλλοι πεθαίνουν από την πείνα, και άλλοι λιώνουν σαν το κερί από τη δίψα; Και όλοι θα ρωτούν ο ένας τον άλλο με δάκρυα στα μάτια: “Υπάρχει πάνω στην γη αλήθεια;” και θα ακούν την απάντηση: “Δεν υπάρχει πουθενά”. Και τότε πολλοί θα προσκυνήσουν τον τύραννο λέγοντας: “Εσύ είσαι ο σωτήρας μας”. Και ο ξεδιάντροπος, παίρνοντας τότε την εξουσία, θα στείλει τους δαιμόνους του για να κηρύξουν απ’ άκρη σε άκρη: “Ήρθε κοντά σας ο μεγάλος βασιλιάς”. Και όλοι οι οπαδοί του θα ‘χουν μέσα τους τη σφραγίδα του θηρίου, γιατί μόνο τότε θα μπορέσουν να πάρουν τροφή και όλα τα χρειαζούμενα… Και για να προσελκύσουν θα καταφεύγουν στην πανουργία: “Δεν παίρνω από σας δώρα, μιλώ με οργή για το κακό”, και πολλοί άνθρωποι βλέποντας τους “ευεργέτες” τους, θα τον ανακηρύξουν βασιλιά… Και θα αρχίσει ο κακούργος μπροστά στους ανθρώπους να μετακινεί τα βουνά και να παίρνει τα νησιά από τη θάλασσα. Αυτό όμως θα ‘ναι απάτη, γιατί οι άνθρωποι δε θα μπορούν να βρουν τροφή, και οι άκαρδοι επιτηρητές θα βρίσκονται παντού, και θα αρχίσουν τα βρέφη να πεθαίνουν στις αγκαλιές των μανάδων τους, και τα πτώματα, που θα κείτονται στους δρόμους, θα αναδίνουν κακοσμία…».

Υπάρχει, τελικά, πάνω στη γης αλήθεια;! Υπάρχει και παραυπάρχει και το πρόσημό της έχει τη σφραγίδα της τάξης που βρίσκεται στην εξουσία! Είναι η αλήθεια εκείνη που έρχεται από το μέλλον και η οποία καλεί το λαό, εκείνος στα χέρια του την εξουσία να πάρει.

Γιούστας

Σ.Ι.Μ.

You must be logged in to post a comment Login