Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Η Αυτοκρατορική διαδοχή στο βασίλειο της Νέας Δανιμαρκίας

03-10-2015

basilias-karnavalos-2

Στην κούρσα της διαδοχής η ποδάρα των άλλων διεκδικητών του θρόνου δεν άφησε ανεξίτηλο το σημάδι στον πισινό του σαρδανάπαλου δρομέα, που τόσο κόπο κατέβαλε προκειμένου να γίνει αυτοκράτορας! Θέλεις γιατί πίστευαν ότι όλοι οι υπόλοιποι διεκδικητές του θρόνου μαζί δεν μπορούσαν να προκαλέσουν τόσο γέλωτα όσο ο φτεροπόδαρος τενεκές, ο οποίος βροντάει κι ο κόσμος κυλιέται από τα γέλια, θέλεις γιατί ήθελαν κάποιον ποιο ανόητο για να καλύψει τη δική τους ανεπάρκεια, θέλεις γιατί η απύθμενη βλακεία του αλαλάζοντος κυμβάλου θα έκρυβε την δική τους σαχλαμάρα, αποφάσισαν να τον «παίξουν»! Μην πάει ο νους σας σε ασχήμιες! Να τον «παίξουν» στο «περνά-περνά η μέλισσα με τα μελισσόπουλα και με τα παιδόπουλα»! Βέβαια μέλισσα δεν τον λες τον συγκεκριμένο, αλλά κόρακα, ίσως καρακάξα κι αν θέλεις να του δώσεις και Γαλατικό προσωνύμιο τον βαφτίζεις Κακοξονίξ!

Η αλήθεια είναι ότι δεν είχαν ουσιαστικό λόγο να τον αποκλείσουν, επειδή δεν έτρεξε τόσο γρήγορα όσο έπρεπε, αφού ο άνθρωπος δεν ήθελε να γίνει δρομέας! Αυτοκράτορας ήθελε να γίνει! Σαν εκείνο το πρόστυχο ανθρωπάριο που τόλμησε να του πει ότι δεν κάνει για Αυτοκράτορας επειδή έχει εκνευριστική φωνή! Μα δεν ήθελε να τραγουδήσει! Να διαφεντέψει ήθελε! Άλλωστε αν ήθελε να τραγουδήσει δεν θα απευθυνόταν στους βρωμοπόδαρους λαϊκούς ζητώντας την στήριξή τους! Είχε δικό του άνθρωπο για να απευθυνθεί ώστε να τον προωθήσει!

Πολύ σιχαμένο παιχνίδι προσπάθησαν να παίξουν τα παλιά τζάκια της Αυτοκρατορίας σε βάρος του μπουμπουκιού αυτού της πολιτικής ζωής! Δεν φτάνει που έβαλαν κάποιους να του βγάλουν την ψυχή για να του δώσουν την “ευχή” τους στο παρά πέντε, αλλά επιπλέον ενώ αυτός έβγαλε στην κυριολεξία φτερά για να φτάσει εγκαίρως να κόψει το νήμα του δρόμου που θα τον οδηγούσε στο θρόνο, αυτοί του βρόντηξαν την πόρτα στα μούτρα σπάζοντας αυτό το συμπαθέστατο αρχαιόπληκτο μουτράκι με τα λιγδιάρικα μαλλιά και την τρεχούμενη μυτούλα! Φόβος κατέλαβε το παλιό Αυτοκρατορικό κατεστημένο μπροστά στην επέλαση του σύγχρονου στρατηλάτη! Εκμεταλλεύτηκαν την ολιγωρία του φέρελπι αυτού νέου, που προς στιγμήν τα έχασε μπροστά στην αποκάλυψη του μυστικού της ιδιοκτησίας του τύμβου για τον οποίο τόσα όνειρα είχε κάνει και τόσα άλλα μετέδωσε στους ιθαγενείς! Πώς να μην σταματήσει τον αγώνα δρόμου για τον Αυτοκρατορικό θρόνο μπροστά σε μια τέτοια αποκάλυψη, που αναζωπύρωνε τους χειρότερους εφιάλτες του για την αρχαία κοινωνία, που τόσο περίτεχνα είχε κόψει και ράψει στα μέτρα του ταραγμένου του μυαλού, θεωρώντας την αρχαία ανδρεία εφάμιλλη της σύγχρονης βλακείας με κέντρο τον ίδιο!

Κι εκείνοι οι άσπλαχνοι, αντί να σεβαστούν το γεγονός ότι δεν είχε που αλλού να πάει για να θρηνήσει ο ποιητής, ο σύγχρονος Πούσκιν, ο νέος Ντοστογιέφσκι, παρά μόνο την δική τους θύρα, αντί να του δώσουν ένα μυξομάντιλο για να σκουπίσει τις μύξες του και το χρίσμα του Αυτοκράτορα για να διασκεδάσει τους εφιάλτες του τύμβου, βλέποντας όνειρα διαφέντευσης του άμοιρου τόπου από την αφεντομουτσουνάρα του, τον κατρακύλησαν τις σκάλες, για να τον κάνουν να ξυπνήσει εντελώς κανιβαλικά και να βιώσει τον κίνδυνο της επιστροφής του στα γιουσουρούμ στα οποία θα ξαναπουλούσε με το κιλό τις ασυνάρτητες αράδες του, απόρροια της ψυχικής του διαταραχής!

Και δεν έφτανε το ότι τον πέταξαν έξω, γιατί προς στιγμή φοβήθηκαν ότι θα κινδυνεύσει το παλιό Αυτοκρατορικό κατεστημένο από την επέλασή του, αλλά κατόπιν εορτής βγήκαν να θρηνήσουν για την απώλεια του μεγάλου αυτού πνεύματος από την κούρσα της κατάληψης του Αυτοκρατορικού θρόνου! Βγήκαν να πάρουν αποστάσεις από το “πόδι” που βρόντηξε στον πισινό του σφραγίζοντάς τον με την παπουτσάρα τους! Δεν είχαν το σθένος να πάρουν την ευθύνη για το “θάψιμο” αυτού του ατελείωτου ταλέντου της αστείρευτης βλακείας και του απίστευτου θράσους!

Θα ήταν κρίμα η απώλεια ενός τέτοιου Αυτοκράτορα από το τιμόνι της ανθρωποφαγίας των λαϊκών στρωμάτων, απώλεια που θα έριχνε το ανάθεμα σ’ αυτούς θα τον απέκλειαν γιατί θα έτρεμαν την αναμέτρηση μαζί του! Ευτυχώς έπιασαν οι ευχές των κοινών θνητών κι αυτός ο περίφημος γελωτοποιός θα συνεχίσει να τους διασκεδάζει από τη θέση του υποψηφίου Αυτοκράτορα, ίσως κι από τη θέση του Αυτοκράτορα! Αλλά κι αν δεν δώσει ο θεός και οι ραδιουργίες, να ευοδωθούν οι λαϊκές προσδοκίες ώστε ο τσαρλατάνος να χριστεί Αυτοκράτορας, μαζί του οι ευχές όλου του κόσμου να μην τον καταβάλει η κακία των παλαιοαυτοκρατορικών δεινοσαύρων που προσπάθησαν να πάρουν την φωνή από το πληγωμένο αυτό αηδονάκι της αμετροέπειας και να συνεχίσει να διασκεδάζει τις λαϊκές μάζες, ξεσκίζοντας τις σάρκες τους, από όποια θέση του ορίσει η ελαφρότητα της ιστορικής στιγμής! Με την ευχή αυτή και προκειμένου να αναπτερωθεί το ηθικό του άξιου αυτού τέκνου της αρχαίας μεγαλοπρέπειας ο λαός καλείται να αναφωνήσει: “Ζήτω ο στρατηγός του Αυτοκράτορα. Ζήτω ο Αυτοκράτορας”!

Το παραπάνω παραμύθι δεν έχει καμία σχέση με πραγματικά πρόσωπα και περιστατικά!

You must be logged in to post a comment Login