Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Η στρατηγική των μνημονίων

19-09-2015
mnhmonio-3-yphresia-laoy

Αξίζει να αναφέρουμε ορισμένες γενικές αρχές του μνημονίου, ώστε να γίνει αντιληπτό και το περιεχόμενο των μέτρων, που εξυπηρετούν απόλυτα την κερδοφορία των πλουτοκρατών, την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, την ανάκαμψη των κερδών των μεγάλων μονοπωλιακών ομίλων.

Στην Παράγραφο Γ «Συμφωνία Δημοσιονομικών Στόχων και Μεταρρυθμίσεων» του μνημονίου, στο κεφάλαιο με τίτλο «Προοπτική και Στρατηγική» αναφέρει:

– «Η κυβέρνηση δεσμεύεται να διαβουλεύεται και να συμφωνεί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για όλες τις ενέργειες που αφορούν την επίτευξη των στόχων του Μνημονίου Συνεννόησης, πριν από την οριστικοποίηση και τη νόμιμη έγκρισή τους».

Δηλαδή, οι διαπραγματεύσεις από εδώ και στο εξής δεν ξεκινούν από μηδενική βάση, αλλά από μια πολύ συγκεκριμένη βάση, που είναι το μνημόνιο και ό,τι αυτό εξυπηρετεί.

– «Για την επιτυχία (σ.σ. του μνημονίου) θα απαιτηθεί η συνεχής εφαρμογή των συμφωνημένων πολιτικών επί πολλά έτη. Για το σκοπό αυτό απαιτείται πολιτική δέσμευση αλλά επίσης και η τεχνική ικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης να την υλοποιήσει».

Εδώ αποκαλύπτεται ότι όσα έχουν ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι και ΑΝΕΛ θα βαρύνουν το λαό για δεκαετίες και όσα ακούγονται περί παράλληλου προγράμματος και ισοδύναμων μέτρων είναι παραμύθια για να αρπάξουν την ψήφο του λαού και πάλι.

– «Οι ελληνικές αρχές μπορούν να ζητήσουν τεχνική βοήθεια για να επεξεργαστούν περαιτέρω τη στρατηγική ανάπτυξης, η οποία θα μπορούσε να στοχεύει, μεταξύ άλλων, στη δημιουργία ελκυστικότερου επιχειρηματικού περιβάλλοντος».

Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα ότι το τρίτο μνημόνιο καθώς και τα δύο προηγούμενα έχουν στόχο την εξυπηρέτηση των αναγκών του μεγάλου κεφαλαίου και η ανάπτυξη που εννοούν αφορά την καπιταλιστική ανάπτυξη και την ανάκαμψη των κερδών τους που θα χτιστεί πάνω στα ερείπια των εργασιακών δικαιωμάτων.

– «Η ελληνική κυβέρνηση θα παρακολουθεί τους δημοσιονομικούς κινδύνους, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών αποφάσεων και θα λάβει αντισταθμιστικά μέτρα στο βαθμό που αυτό απαιτείται για την εκπλήρωση των δημοσιονομικών στόχων».

Είναι φανερό ότι το συγκεκριμένο μνημόνιο κρύβει κι άλλα μνημόνια που θα συμφωνηθούν στο μέλλον, σε περίπτωση που κάποιο από τα μέτρα κρίνεται αναποτελεσματικό για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα και τους δημοσιονομικούς στόχους υπέρ των κεφαλαιοκρατών.

– «Οι θεσμοί είναι έτοιμοι να λάβουν υπόψη τους τα άλλα διαρθρωτικά μέτρα (…) σε αντικατάσταση ορισμένων μέτρων από αυτά που αναφέρθηκαν προηγουμένως (…) υπό την προϋπόθεση ότι τα μέτρα αυτά θα παρουσιαστούν στους θεσμούς κατά τη διάρκεια της φάσης του σχεδιασμού και ότι θα είναι συγκεκριμένα και ποσοτικά μετρήσιμα σε επαρκή βαθμό και ότι, ελλείψει αυτών, η βασική επιλογή είναι εκείνη που προσδιορίζεται παραπάνω».

Τα περιβόητα ισοδύναμα μέτρα δεν είναι τίποτα περισσότερο από μέτρα που θα αντικαθιστούν κάποια αντιλαϊκά μέτρα. Και τα ισοδύναμα θα είναι το ίδιο ή και χειρότερα από όσα προβλέπει το μνημόνιο.

– «Τα τελευταία έτη έχουν συντελεστεί μείζονες αλλαγές στους ελληνικούς θεσμούς της αγοράς εργασίας και στα συστήματα διαπραγμάτευσης των μισθών, ώστε να καταστεί η αγορά εργασίας πιο ευέλικτη. Οι ελληνικές αρχές έχουν δεσμευτεί να ακολουθήσουν τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ στους θεσμούς της αγοράς εργασίας και να ενισχύσουν τον εποικοδομητικό διάλογο μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Η προσέγγιση αυτή πρέπει να εξισορροπήσει την ευελιξία με τη δικαιοσύνη για εργαζόμενους και εργοδότες (…)».

Εδώ περιγράφεται με σαφή τρόπο η κατεύθυνση της όποιας διαπραγμάτευσης για τα Εργασιακά, που βέβαια δεν είναι τίποτα άλλο από μέτρα που θα χτυπήσουν ό,τι έχει απομείνει από τις κατακτήσεις των εργαζομένων. Το τι σημαίνει «κοινωνικός διάλογος» το έχουν βιώσει οι εργαζόμενοι πολλά χρόνια τώρα, όπως και το πού έχουν οδηγήσει οι «κοινωνικοί διάλογοι».

– «…Οι αρχές θα ευθυγραμμίσουν τα πλαίσια για τις ομαδικές απολύσεις, τη συλλογική δράση (;) και τις συλλογικές διαπραγματεύσεις με τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ».

Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να διατείνεται ότι δεν πέρασαν οι ομαδικές απολύσεις, όμως από το μνημόνιο προκύπτουν άλλα πράγματα. Το θέμα όχι μόνο είναι ανοιχτό αλλά όταν εμπλέκονται στο θέμα οι περιβόητες «βέλτιστες πρακτικές», τότε είναι βέβαιο ότι η απελευθέρωση των ομαδικών απολύσεων είναι προ των πυλών, όπως άλλωστε σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ερώτημα προκαλεί η αναφορά στη «συλλογική δράση», που προφανώς παραπέμπει στη συνδικαλιστική δράση στους τόπους δουλειάς, που, ως γνωστόν, εδώ και πέντε χρόνια οι εταίροι του ΣΥΡΙΖΑ ζητούν να περιοριστεί…

You must be logged in to post a comment Login