Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Αν ο λαός επιτρέψει την εφαρμογή του τρίτου μνημονίου θα αποφύγει τα χειρότερα;!

16-09-2015

elpida-tsipras-eftase-3o-mnhmonio-odostrwthras-nd-pasok-anel-potami

ΕΡΩΤΗΣΗ: Αν εφαρμοστεί το τρίτο μνημόνιο, θα αποφύγουμε τα χειρότερα. Τι θέλετε, να έρθει και 4ο μνημόνιο και άλλα αντιλαϊκά μέτρα;

Με αφορμή και τις πρόσφατες εξελίξεις και την πείρα, μπροστά και σε μια σειρά από κάλπικα διλήμματα που βάζουν τα κόμματα της διαχείρισης, τα λαϊκά στρώματα της χώρας και μπορούν και πρέπει να κατασταλάξουν στα δικά τους πολύτιμα συμπεράσματα.

Το ίδιο το ερώτημα, είτε αυτό διατυπώνεται καλοπροαίρετα είτε όχι, ξεκομμένο από τη σημερινή πραγματικότητα και την εξέλιξή της, έρχεται να συσκοτίσει τα πράγματα και να αποπροσανατολίσει, να βάλει το «κάρο μπροστά από το άλογο», να στριμώξει το λαό σε «επιλογές» από το κακό στο χειρότερο, ανάμεσα στη Σκύλα και τη Χάρυβδη των μονοπωλίων.

Την ίδια ώρα, σκόπιμα, τα κόμματα της διαχείρισης καλλιεργούν τέτοιου είδους «διλήμματα». Ο ΣΥΡΙΖΑ, για παράδειγμα, απαντά ότι δεν είχε και άλλη επιλογή, παρά να υπογράψει το μνημόνιο, αφού σε άλλη περίπτωση, το ενδεχόμενο του grexit θα έφερνε τα ακόμη χειρότερα. Στην ίδια ρότα και βέβαια σε στρατηγική σύμπλευση με την κυρίαρχη επιλογή του ελληνικού κεφαλαίου, ΝΔ, Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ και άλλοι διαχειριστές ισχυρίζονται ότι «αναγκαστικά» ψήφισαν το τρίτο και μάλιστα, κατά την κοινή ομολογία τους, ακόμη χειρότερο μνημόνιο, αφού μόνο έτσι θα μπορούσε να διασφαλιστεί η «ευρωπαϊκή πορεία της χώρας» και η παραμονή της στην Ευρωζώνη.

Πρόκειται για την πολιτική που οδηγεί το λαό σε ολοένα και βαθύτερα αδιέξοδα. Η «έξοδος από το μνημόνιο» έχει ως όρο και προϋπόθεση την πλήρη εφαρμογή του τρίτου μνημονίου, όπως χαρακτηριστικά τονίζει ο ΣΕΒ. Σε αυτό το πλαίσιο, ο αντιλαϊκός κατήφορος δεν πρόκειται να σταματήσει, ενώ και ο πυρήνας των μέτρων θα συνεχίσει να στοιχειώνει την καθημερινότητα του λαού την κάθε «επόμενη μέρα», είτε με μνημόνια είτε χωρίς αυτά. Οι θυσίες που ζητούνται και θα συνεχίζουν να ζητούνται από τους εργαζόμενους και δεν πρόκειται να σταματήσουν είτε με ευρώ είτε με εθνικό νόμισμα, προκύπτουν από την αναγκαιότητα στήριξης της καπιταλιστικής ανάκαμψης. Ενώ, βεβαίως, η ίδια η ανάκαμψη δεν πρόκειται να συνδυαστεί, όπως έχει αποδείξει και η διεθνής πείρα, με ανάκτηση δικαιωμάτων, με κάλυψη των εργατικών – λαϊκών αναγκών. Αλλωστε, οι ίδιοι προβλέπουν, για παράδειγμα, υψηλή ανεργία, ακόμα και με θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης.

Παράλληλα, η λογική του «μικρότερου κακού» έφερε το λαό στις Συμπληγάδες και των τριών μνημονίων. Ας θυμηθούμε ανάλογα διλήμματα που κυριάρχησαν σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις αλλά και μετά από αυτές, όπως για παράδειγμα γύρω από τον υποτιθέμενο «κίνδυνο της ακυβερνησίας», που βέβαια ουδέποτε επιβεβαιώθηκε στην πράξη, την ανάγκη για τις εκταμιεύσεις των δόσεων από τα δάνεια των διεθνών τοκογλυφικών οργανισμών, με αντίτιμο την εφαρμογή των κάθε φορά προαπαιτούμενων αντιλαϊκών μέτρων και άλλα αντίστοιχα. Αντίστοιχα διλήμματα επανέφερε και ο Α. Τσίπρας, δικαιολογώντας την ψήφιση του 3ου μνημονίου, λέγοντας ότι έτσι απέτρεψε τη χρεοκοπία των τραπεζών, όχι όμως τη χρεοκοπία του λαού, η οποία θα συνεχίζεται είτε έτσι είτε αλλιώς…

Την ίδια ώρα, από τη σκοπιά των πλουτοκρατών, τα μνημόνια αποδείχνονται η «σανίδα σωτηρίας», στην προσπάθεια εξόδου τους από την κρίση, για την επάνοδο στη φάση ανάκαμψης των επιχειρηματικών κερδών και των κερδοφόρων επενδύσεων. Αποκαλυπτική σε αυτή την κατεύθυνση είναι η τοποθέτηση του ΣΕΒ, ενόψει των εκλογών της Κυριακής. Οι Έλληνες βιομήχανοι με ξεκάθαρο τρόπο τονίζουν: «Υπάρχουν νεφελώδεις διακηρύξεις περί του μνημονίου ως αναγκαίου κακού (…). Επιδιώκεται με κάποιο μαγικό τρόπο το μνημόνιο να εξουδετερωθεί, να καθυστερήσει η εφαρμογή του και να “ξεδοντιαστούν” όλα τα μέτρα που θίγουν προνομιούχες ομάδες της ελληνικής κοινωνίας».

Σήμερα πλέον είναι καθαρό το γεγονός ότι στο πλαίσιο της πολιτικής που υπηρετεί το κεφάλαιο, δεν μπορεί να υπάρξει «φιλολαϊκή» διέξοδος, ενώ και η όποια «αλλαγή» σε κάποια από τα μέτρα του μνημονίου σηματοδοτεί την εφαρμογή άλλων ισοδύναμων αντιλαϊκών μέτρων, με αντίστοιχο δημοσιονομικό όφελος στους κρατικούς προϋπολογισμούς.

Η σημερινή πραγματικότητα, για μια ακόμη φορά, έρχεται να επιβεβαιώσει τις ταξικές δυνάμεις. Η εργατική τάξη και τα άλλα φτωχά λαϊκά στρώματα της χώρας και μπορούν και πρέπει να βγάλουν από την κάλπη ισχυρό αυτόν που παραμονές δεκαπενταύγουστου ήταν για άλλη μια φορά στο δρόμο για να μην περάσει το τρίτο μνημόνιο, για δυνατή εργατική – λαϊκή αντιπολίτευση στην εξουσία του κεφαλαίου, την κυβέρνησή του, τα κόμματά του και την ΕΕ, στο δρόμο της ανατροπής τους, για την εργατική – λαϊκή εξουσία.

You must be logged in to post a comment Login