Socialize

Socialize

Τελευταία

    Socials

    Προδότες πουλημένοι!

    03-07-2015

    kastro-toy-ymmhtoy-3

    Κάποτε στο χωριό μου, σε μια εποχή που ερχόταν τα πάνω κάτω, που η δρυς έπεσε στο έδαφος και κάθε πικραμένος την ξύλευε, διαδόθηκε μια σπίθα που είχε ανάψει σ’ όλον τον τόπο και σφράγισαν όλα τα σχολειά για να μην αφήσουν να περάσουν μέσα από αυτά οι βάρβαροι, οι οποίοι αφού ξύλεψαν τη δρυ, ξεκίνησαν να ξυλέψουν το μυαλό της νεολαίας και μαζί ολάκερου του λαού! Είχα τότε έναν φίλο, πάνε πολλά χρόνια που έφυγε και δεν μπορώ πια ούτε το πρόσωπό του να θυμηθώ, που όπως έλεγαν στη δική τους γλώσσα καθοδήγησε τον αγώνα στο μεγάλο χωριό μας από την αρχή μέχρι το τέλος, κρατώντας όλα τα σχολεία επί δυόμιση μήνες σφραγισμένα για να μην μπορέσουν οι βάρβαροι να περάσουν! Τον θυμήθηκα αυτές τις μέρες ακούγοντας φράσεις που, για πρώτη φορά με τόσο μένος, τότε είχα ακούσει: «Βρωμοκομμούνι, πληρωμένε, Βούλγαρε»! Έτσι χυδαία τον έβριζαν! Εκείνος στέκονταν πάνω στην κολόνα που στήριζε από τη μια πλευρά την τεράστια εξωτερική καγκελόπορτα του σχολείου μας, κρατώντας μια ζενίθ φωτογραφική μηχανή και φωτογράφιζε τα κουτσαβάκια των βαρβάρων την ώρα που τον έβριζαν!

    Σχεδόν κάθε μέρα, όλους εκείνους τους μήνες που κράτησε εκείνη η ανάταση, επαναλαμβανόταν το ίδιο σκηνικό του υβρεολογίου! Μία ημέρα, ένας καθηγητής, που ο φίλος μου τον έλεγε αντιδραστικό, ζήτησε να του ανοίξουμε να μπει για να συζητήσουμε. Έτσι κι έγινε. Απευθυνόμενος τότε στον φίλο μου του είπε: «Τι δουλειά έχεις εσύ, πρώτος μαθητής, να αφήσεις το διάβασμά σου τρίτη λυκείου και να κλείνεις σχολεία;! Δεν καταλαβαίνεις ότι την αγωνιστικότητά σου την εκμεταλλεύονται άλλοι;! Δεν καταλαβαίνεις ότι στην πλάτη σου ζούνε προδότες και πουλημένοι;! Θα μεγαλώσεις και θα καταλάβεις ότι τέτοια είναι η Κεντρική Επιτροπή που εμπιστεύεσαι! Θα μάθεις για την προδοσία της Βάρκιζας, αλλά τότε θα είναι αργά»!

    Στάθηκε σκεφτικός ο φίλος μου, που εμείς, οι άλλοι, τον φωνάζαμε κομμουνιστή και οι δικοί του τον φώναζαν καπετάνιο και είπε την παρακάτω ιστορία: «Κάποτε ο Μπαρμπα Νίκος, ο επονομαζόμενος Κόλιας έπεσε στα χέρια εκείνου του φοβερού ΕΣΑτζή από το χωριό μας, του Γιάννη! Ο Γιάννης είχε άχτι τον μπαρμπα Νίκο από το χωριό ακόμα, γιατί ακουγόταν πως ο ταγματασφαλίτης ο πατέρας του Γιάννη από το βόλι του Κόλια αποδήμησε εις Κύριον κι έτσι ξεβρόμισε ο κόσμος κατά τι! Προσπαθούσε λοιπόν κάθε φορά που έβρισκε ευκαιρία ο Γιάννης να ξεκάνει τον Μπαρμπα Νίκο με τον ξυλοδαρμό, μα ο Κόλιας δεν έλεγε να τα τινάξει! Έτσι κι εκείνην την ημέρα έκανε ο βασανιστής ο Γιάννης τον μπαρμπα Νίκο, για μια ακόμη φορά μαύρο στο ξύλο! Πόνεσαν τα χέρια του Γιάννη να ανεβοκατεβάζει το γκλομπ! Ο μπαρμπα Νίκος μισολιπόθυμος χαμογελούσε και ο Γιάννης εξαγριωνόταν ακόμη περισσότερο! Σε κάποια στιγμή μπήκε μέσα στο δωμάτιο της «ανάκρισης» ο περιβόητος ασφαλίτης ο Σαράντης, έπιασε τον Γιάννη από το χέρι και τον έβγαλε έξω από το δωμάτιο. Σήκωσε τον μπαρμπα Νίκο και τον κάθισε στην καρέκλα! Γιατί ρε μπαρμπα Νίκο; Γιατί;! Γιατί δεν υπογράφεις; Εσύ είσαι τίμιος αγωνιστής, αγωνίζεσαι για τον συνάνθρωπό σου! Η Κεντρική Επιτροπή σας είναι προδότες, πουλημένοι κι εσύ τρως ξύλο γι’ αυτούς! Τρώω ξύλο για να ζήσουν τα παιδιά σου ανθρωπινά και η Κεντρική Επιτροπή είμαι εγώ, είναι κομμάτι από την σάρκα μου, απάντησε ο μπαρμπα Νίκος που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα απλό μέλος του κόμματος»!

    Ανέβηκε το αίμα του καθηγητή στο κεφάλι, ξέχασε το δασκαλίστικο ύφος του, σκοτείνιασε το βλέμμα του και γρύλισε: «Βρωμοκομμούνι»!

    You must be logged in to post a comment Login