Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Εξαπάτηση του λαού η εξεταστική επιτροπή για τα μνημόνια

09-04-2015
skitso-exetastikh-mnhmonia
Η Εξεταστική Επιτροπή που θα διερευνήσει την «υπαγωγή της Ελλάδας στο καθεστώς των μνημονίων» ανακοινώθηκε από τη συγκυβέρνηση την προηγούμενη εβδομάδα. Παρουσιάστηκε σαν τήρηση προεκλογικής δέσμευσης, καθώς πράγματι ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛ προεκλογικά έπαιξαν αυτό το αποπροσανατολιστικό χαρτί, που στην πραγματικότητα ήταν η φυσική συνέχεια του ψευτοδιλήμματος «μνημόνιο – αντιμνημόνιο». Όταν ξεκόβεις τα μνημόνια από τις αιτίες που τα δημιούργησαν, όταν δεν απαντάς για ποιον εφαρμόζεται αυτή η πολιτική, όταν κρύβεις ότι στην πολιτική των μνημονίων ενσωματώνονται βασικές κατευθύνσεις της ΕΕ, είναι φυσικό και εύκολο να τα εμφανίζεις ως αποτέλεσμα «λάθους» πολιτικής ορισμένων ανίκανων διαχειριστών, υποταγμένων στη Γερμανία πολιτικών κλπ. Έτσι, λοιπόν ήρθε η ώρα για «άρτο και θεάματα», αφού η συγκεκριμένη Εξεταστική θα βγάζει κατά καιρούς κάτι για τα «παραποιημένα στοιχεία για τα ελλείμματα», κάτι για τον «τάδε ή τον δείνα πολιτικό που τα παραποίησε», κάτι για την «εκτόξευση του δημόσιου χρέους και τον πολλαπλασιαστή» και θα στηθεί έτσι ένα άθλιο αποπροσανατολιστικό γαϊτανάκι. Την ίδια ώρα όλο το αντιλαϊκό νομοθετικό πλαίσιο θα υλοποιείται κανονικότατα, εμπλουτισμένο και με νέες αντιλαϊκές δεσμεύσεις, με βάση τις πρόσφατες συμφωνίες της συγκυβέρνησης. Ενώ η συγκυβέρνηση μεθοδικά προετοιμάζεται για νέες συμφωνίες, νέα μεσοπρόθεσμα, πολύ πιθανόν και νέες δανειακές συμβάσεις, συνεχίζοντας από εκεί που σταμάτησαν οι προηγούμενοι, αλλάζοντας απλώς την ορολογία και διαπραγματευόμενη καλύτερους όρους για λογαριασμό των εχόντων και κατεχόντων που θέλουν ζεστό χρήμα για να προχωρήσουν τις επενδύσεις τους.
Είναι όμως μόνο αυτό; Όχι. Η συγκυβέρνηση, όπως και κάθε κυβέρνηση στην υπηρεσία των πλουτοκρατών που σέβεται τον εαυτό της και την αποστολή της να προστατεύσει τα συμφέροντα τους, θέλει να κουκουλώσει κάτι άλλο. Πολύ πιο σημαντικό. Ότι τα μνημόνια τα έφερε η καπιταλιστική οικονομική κρίση. Ότι με ή χωρίς μνημόνια οι εργαζόμενοι, στις συνθήκες του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, θα έρχονται πάντα αντιμέτωποι τόσο με τους στόχους της κερδοφορίας του κεφαλαίου σε περιόδους ανάπτυξης όσο βέβαια και με τις οικονομικές κρίσεις που προκύπτουν ως τελικό αποτέλεσμα ακριβώς αυτής της διαδικασίας καπιταλιστικής ανάπτυξης! Η «υπερβολική επιτυχία» του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής (υπερσυσσώρευση κερδών) είναι ακριβώς η αιτία της αποτυχίας του (αδυναμία επαρκώς κερδοφόρων επενδύσεων). Κρίσεις που δεν πρόκειται ποτέ να αποτραπούν, όσο θα υπάρχει ο συγκεκριμένος τρόπος παραγωγής με τον ανταγωνισμό του, την αναρχία της παραγωγής, το κυνήγι του μέγιστου κέρδους, την εκμετάλλευση των εργαζομένων. Έτσι, λοιπόν, και στην Ελλάδα είχαν σημειωθεί μεγάλοι ρυθμοί καπιταλιστικής ανάπτυξης τις δεκαετίες του 1990 και 2000. Η ελληνική οικονομία διατήρησε υψηλότερους ετήσιους αυξητικούς ρυθμούς του ΑΕΠ από τους αντίστοιχους μέσους της Ευρωζώνης, στην πρώτη πενταετία του 2000. Ο κύκλος της κρίσης για την ελληνική οικονομία δεν συγχρονίστηκε με εκείνον της ΕΕ. Στις περισσότερες και μεγαλύτερες οικονομίες της ΕΕ εκδηλώθηκε κρίση το 2003.
Ορισμένα στοιχεία

Οπως είναι γνωστό, βασικός δείκτης που αποτυπώνει την εκδήλωση μιας κρίσης υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου είναι η αρνητική μεταβολή του ΑΕΠ στο διάστημα ενός χρόνου. Προάγγελός της είναι η αρνητική μεταβολή του ΑΕΠ σε δύο συνεχόμενα τρίμηνα, αλλά και η αρνητική μεταβολή στη μεταποίηση και στα κεφαλαιουχικά προϊόντα. Με την εκδήλωση της κρίσης πραγματοποιείται απαξίωση κεφαλαίου σε όλες τις μορφές του (βιομηχανική, εμπορευματική, χρηματική), μειώνονται οι επενδύσεις, αυξάνεται ο αριθμός επιχειρήσεων που κλείνουν, αυξάνεται και η ανεργία.

– Το πρώτο 9μηνο του 2009 στοιχεία και εκτιμήσεις των Eurostat/EΣΥΕ δείχνουν: Μείωση του ΑΕΠ κατά 1,1%. Ωστόσο, νεότερη εκτίμηση του υπουργείου Οικονομικών προέβλεπε ότι η μείωση θα είναι τελικά μεγαλύτερη και θα φτάσει το 2% για το 2009 και θα συνεχιστεί αρνητικά το 2010.

– Η συνολική βιομηχανική παραγωγή είχε εμφανίσει σημαντική συρρίκνωση με ετήσιο ρυθμό μείωσης κατά 9,4% κατά τους πρώτους 10 μήνες του 2009, ενώ η συρρίκνωση της μεταποιητικής παραγωγής ήταν ακόμη μεγαλύτερη, κατά 11,2%.

– Υπήρχε τάση μείωσης του δείκτη παραγγελιών και του δείκτη κύκλου εργασιών στη βιομηχανία. Κλάδοι της μεταποίησης (κλωστοϋφαντουργία, ένδυση, ξύλο, έπιπλα, δέρμα, οικιακές συσκευές, μεταφορικά μέσα) βρίσκονταν σε κρίση από το 2001.

– Για το 2009, μεταποιητικοί κλάδοι όπως της κλωστοϋφαντουργίας, της ένδυσης, των μηχανημάτων και ειδών εξοπλισμού, των μη μεταλλικών ορυκτών, των ηλεκτρονικών υπολογιστών κατέγραφαν συρρίκνωση πάνω από 20%.

– Μεγάλη μείωση είχε καταγραφεί στην ιδιωτική οικοδομική δραστηριότητα. Ο δείκτης παραγωγής στην ιδιωτική οικοδομική δραστηριότητα καταγράφει πορεία ύφεσης από το 2003. Στο πρώτο 11μηνο του 2009 η μείωση είχε φτάσει στο 28,1%.

– Ο όγκος λιανικού εμπορίου παρουσίαζε μείωση 8% σε σχέση με το 2008. Τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε αύξηση του όγκου λιανικού εμπορίου κατά 2,3% το 2007 και μείωση 1,4% το 2008.

– Σύμφωνα με τότε εκτιμήσεις της ΤτΕ (Δεκέμβρης 2009), η εγχώρια ζήτηση είχε μειωθεί το 2009 μετά από στασιμότητα το 2008, ενώ υπήρχε εκτίμηση ότι οι επενδύσεις πάγιου κεφαλαίου θα παρουσίαζαν πτώση 17%.

– Αλλη εκτίμηση ήταν ότι η ιδιωτική κατανάλωση θα μειωνόταν 1% για το 2009, έναντι αύξησης 2,3% το 2008. Η μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης σχετίζεται με τη μείωση του πραγματικού εισοδήματος για σημαντικό τμήμα εργαζομένων. Το καταγεγραμμένο ποσοστό της επίσημης ανεργίας είχε φτάσει το 10,6% το Νοέμβρη του 2009 έναντι 7,8% το Νοέμβρη του 2008. Το ποσοστό ανεργίας των γυναικών είχε ξεπεράσει το 13%. Στις ηλικίες 15-29 ετών είχε ξεπεράσει το 18%. Οι μακροχρόνια άνεργοι αποτελούσαν το 43,6% του συνόλου των ανέργων.

Η κρίση έφερε τα μνημόνια

Αναφέραμε τα παραπάνω στοιχεία για να δείξουμε – αν και αποσπασματικά – ότι η οικονομική κρίση και τα πρώτα της σημάδια είχαν εκδηλωθεί πολύ πριν τα μνημόνια. Τι όμως είναι τα μνημόνια; Η προσπάθεια των επιχειρηματικών ομίλων να φορτώσουν την κρίση στις πλάτες των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, να θωρακίσουν την ανταγωνιστικότητά τους, να υπερασπίσουν την κερδοφορία τους, να διαμορφώσουν τις προϋποθέσεις για την ανάκαμψη, να κατοχυρώσουν τη θέση τους στο διεθνή ανταγωνισμό.

Ποιο ήταν το βασικό στοιχείο των μνημονίων; Η εφαρμογή αναδιαρθρώσεων που είχαν ως στόχο τη μεγάλη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, τον περιορισμό κρατικών δαπανών που αφορούσαν τις λεγόμενες κοινωνικές παροχές (Υγεία, Παιδεία, Πρόνοια κλπ.), το άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας και επενδύσεων για το κεφάλαιο μέσα από ιδιωτικοποιήσεις, επιτάχυνση της «απελευθέρωσης αγορών» κ.ά. Με τα μνημόνια επιταχύνθηκε η εφαρμογή αναδιαρθρώσεων που ήταν στα σκαριά εδώ και χρόνια, αλλά για διάφορους λόγους καθυστέρησε η εφαρμογή τους, αναδιαρθρώσεις που περιλαμβάνονταν στις κατευθύνσεις της ΕΕ.

Επίσης η λεγόμενη Εξεταστική για τα μνημόνια προσπαθεί να κρύψει αυτή την πλευρά, τον ταξικό δηλαδή χαρακτήρα των μνημονίων. Το γεγονός ότι τμήματα του κεφαλαίου ζητάνε αναθεώρηση των μνημονίων όσον αφορά τη δημοσιονομική πλευρά τους, προκειμένου να εξασφαλίσουν μια χαλάρωση που θα επιτρέψει στο κράτος να τους παρέχει «ζεστό χρήμα» για τις επενδύσεις τους, δεν αλλάζει σε τίποτα τον ταξικό τους χαρακτήρα. Οπως άλλωστε έχει ομολογήσει και η κυβέρνηση, η προσαρμογή των μνημονίων ήταν αναγκαία σήμερα, όμως πρέπει να χαλαρώσουν τα υφεσιακά μέτρα. Αυτό άλλωστε ζητάνε και οι εργοδοτικές ενώσεις.

You must be logged in to post a comment Login