Τελευταία

    “Ἀφ᾿ ὑψηλὰ ὅμως ἔπεσε, καὶ ἀπέθανεν ἐλεύθερος”

    03-11-2014

    kalvos-andreas

    Ἀνδρέας Κάλβος – Ὠδαί

    ΛΥΡΙΚΑ

    ᾨδὴ Τετάρτη. Εἰς Σάμον

    στροφὴ πρώτη.

    Ὅσοι τὸ χάλκεον χέρι
    βαρὺ τοῦ φόβου αἰσθάνονται,
    ζυγὸν δουλείας, ἂς ἔχωσι·
    θέλει ἀρετὴν καὶ τόλμην
    ἡ ἐλευθερία. 5

    β´.

    Αὐτὴ (καὶ ὁ μῦθος κρύπτει
    νοῦν ἀληθείας) ἐπτέρωσε
    τὸν Ἴκαρον· καὶ ἂν ἔπεσεν
    ὁ πτερωθεὶς κ᾿ ἐπνίγη
    θαλασσωμένος· 10

    γ´.

    Ἀφ᾿ ὑψηλὰ ὅμως ἔπεσε,
    καὶ ἀπέθανεν ἐλεύθερος. –
    Ἂν γένῃς σφάγιον ἄτιμον
    ἑνὸς τυράννου, νόμιζε
    φρικτὸν τὸν τάφον. 15

    δ´.

    Μοῦσα τὸ Ἰκάριον πέλαγος
    ἔχεις γνωστόν. Νὰ ἡ Πάτμος,
    νὰ αἱ Κορασσίαι, κ᾿ ἡ Κάλυμνα
    ποὺ τρέφει τὰς μελίσσας
    μὲ᾿ ἀθέριστα ἄνθη. 20

    ε´.

    Νὰ τῆς ἀλόης ἡ νῆσος,
    καὶ ἡ Κῶς εὐτυχεστάτη,
    ἥ τις τοῦ κόσμου ἐχάρισε
    τὸν Ἀπελλῆν καὶ ἀθάνατον
    τὸν Ἱπποκράτην. 25

    ς´.

    Ἰδοὺ καὶ ὁ μέγας τρόμος
    τῆς Ἀσίας γῆς, ἡ Σάμος·
    πλέξε δι᾿ αὐτὴν τὸν στέφανον
    ὑμνητικὸν καὶ αἰώνιον
    λυρικὴ κόρη. 30

    ζ´.

    Αὐτοῦ, ἐνθυμᾶσαι, ἐγέμιζες
    τοῦ τέιου Ἀνακρέοντος
    χαρμόσυνον κρατῆρα,
    κ᾿ ἔστρωνες διὰ τὸν γέροντα
    δροσόεντα ρόδα. 35

    η´.

    Αὐτοῦ, τοῦ Ὁμήρου ἐδίδασκες
    τὰ δάκτυλα ῾νὰ τρέχουσι
    μὲ᾿ τὴν ᾠδὴν συμφώνως,
    ὅταν τὰ ἔργα ἱστόρει
    θεῶν καὶ ἡρῴων. 40

    θ´.

    Αὐτοῦ, τὰ χρυσὰ ἔπη
    ἐμψύχωνες ἐκείνου,
    δι᾿ οὗ τὰ νέφη ἐσχίσθησαν
    καὶ τῶν ἄστρων ἐφάνηκεν
    ἡ ἁρμονία. 45

    ι´.

    Ὦ κατοικία Ζεφύρων,
    ὅταν ἀλλοῦ τοῦ ἡλίου
    καίουν τὰ βουνὰ ἡ ἀκτῖνες,
    ἢ τὸν χειμῶνα ἡ νύκτα
    κόπτῃ τὰς βρύσεις· 50

    ια´.

    Ἐσὺ ἀνθηρὸν τὸ στῆθος σου,
    φαιδρὸν τὸν οὐρανὸν
    ἔχεις, καὶ ἀπὸ τὰ δένδρα σου
    πολλὴ πάντοτε κρέμεται
    καρποφορία. 55

    ιβ´.

    Καθὼς προτοῦ νυκτώσῃ,
    μέσα εἰς τὸν κυανόχροον
    αἰθέρα, μόνος φαίνεται
    λάμπων γλυκὺς ὁ ἀστέρας
    τῆς Ἀφροδίτης. 60

    ιγ´.

    Καθὼς μυρτιὰ ὑπερήφανος
    ἀπ᾿ ἄνθη φορτωμένη
    καὶ ἀπὸ δροσιὰν ἀστράπτει,
    ὅταν ἡ αὐγὴ χρυσόζωνος
    τὴν χαιρετάῃ· 65

    ιδ´.

    Οὕτω τὸ κῦμα Ἰκάριον
    κτυποῦσα ἡ βάρκα, βλέπει
    σὲ εἷς τὰ νησία ἀνάμεσα
    λαμπρὰν καὶ ὑψηλοτάτην,
    καὶ ἀγαλλιάζει. 70

    ιε´.

    Τί ἐγίνηκαν ἡ ἡμέραι,
    ὅτε εἰς τὰς κορυφὰς
    τοῦ Κερκετέως δενδρόεντος
    ἐχόρευον ἡ τέχναι
    στεφανωμέναι. 75

    ις´.

    Ἔρχονται, ὦ μακαρία
    νῆσος, ἔρχονται πάλιν·
    τὸ προμηνύουσι τ᾿ ἄντρα σου
    φλογώδη, ἐξ ὧν μυρίαι
    μάχαιραι ἐκβαίνουν. 80

    ιζ´.

    Ὡς ἡ σφῆκες μαζόνονται
    ἐπὶ τὰ ὀλίγα λείψανα
    σπαραγμένης ἐλάφου,
    ἢ ταύρου ὁποὺ ἐκατάντησε
    δεῖπνον λεαίνης, 85

    ιη´.

    Ἀλλ᾿ ἂν βροντήσῃ ἐξαίφνης,
    πετάουν εὐθὺς καὶ ἀφίνουσι
    τὴν ποθητὴν τροφήν,
    ὑπὸ τὰ δένδρα φεύγουσαι
    καὶ ὑπὸ τοὺς βράχους· 90

    ιθ´.

    Οὕτως, εἰς τὰ παράλια
    ἀσιατικά, τὰ πλήθη
    ἀγαρηνὰ ἀναρίθμητα
    βλέπω ῾νὰ ἐπισωρεύονται,
    ὅμως ματαίως. 95

    κ´.

    Σάλπιγγα μεγαλόφθογγος
    «οἱ Σάμιοι», κράζει, «οἱ Σάμιοι»
    καὶ ἰδοὺ τὰ πόδια τρέμουσι
    μυρίων ἀνδρῶν καὶ ἀλόγων
    θορυβουμένων. 100

    κα´.

    «Οἱ Σάμιοι»· – καὶ ἐσκορπίσθησαν
    τῶν ἀπίστων αἱ φάλαγγες. –
    Ἄ, τί, ὦ δειλοί, δὲν μένετε
    ῾νὰ ἰδῆτε, ἂν τὸ σπαθί μας
    κοπτερὸν ἦναι; 105

    κβ´.

    Ἔρχονται, πάλιν ἔρχονται
    χαρᾶς ἡμέραι, ὦ Σάμος·
    τὸ προμηνύουν οἱ θρίαμβοι
    πολλοὶ καὶ θαυμαστοί,
    ποὺ σὲ δοξάζουν. 110

    κγ´.

    Νῆσος λαμπρὰ εὐδαιμόνει·
    ὅτε ἡ δουλεία σὲ ἀμαύρονε,
    σ᾿ εἶδον· ἄμποτε νἄλθω
    ῾νὰ φιλήσω τὸ ἐλεύθερον
    ἱερόν σου χῶμα. 115

    κδ´.

    Ἐὰν φιλοτιμούμεθα
    ῾νὰ τὴν ῾ξαναποκτήσωμεν
    μ᾿ ἵδρωτα καὶ μὲ᾿ αἷμα,
    καλὸν εἶναι τὸ καύχημα
    τῆς ἀρχαίας δόξης. 120

    You must be logged in to post a comment Login