Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xv)

02-11-2014

antartes-xoros

Στέκομαι όρθιος και πίσω μου αισθάνομαι ανθρώπους

που πατούν στα πόδια τους γερά

και οι αναπνοές τους αντίς αέρα ξερνούν φωτιά

και οι κεραυνοί των ματιών τους

σκίζουν να διαλύσουν τ’ ουρανού

την γκρίζα καταχνιά.

Γύρισαν ξανά στο καραούλι,

μα αυτήν τη φορά δεν είναι φοβισμένοι.

Πιάνονται στο χορό για να τιμήσουν το γένος των ανθρώπων,

η γης τρέμει κι η θάλασσα κυματίζει αλλιώτικα,

στο βάρος του χορού του ανθρώπου.

Η γριά τοκογλύφα σύγκορμη τρέμει

πάνω απ’ το λάκκο που άνοιξα με τα νύχια μου.

Το κύμα που σήκωσε ο χορός

πλησιάζει με θόρυβο την ακτή που σιέται

απ’ την ορμή της οργής του ανθρώπου.

Μας βλέπω μέσα στο καθρέφτισμα του κύματος

κι είμαστε ζωσμένοι τ’ άρματα

και η ψυχή μας αντανακλά το γαλάζιο της θάλασσας,

που με την σειρά της αντανακλά εκείνη την μικρή γωνιά τ’ ουρανού

μέσα στ’ απέραντο γκρίζο.

Σ.Ι.Μ.

(συνεχίζεται)

You must be logged in to post a comment Login