Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xiv)

02-11-2014

pyra

Βλέπω ακίνητος τη γκρίζα θάλασσα,

βλέπω το νεογέννητο του εμποράκου,

να ρχεται περπατώντας

και να παίρνει τον πυρσό απ’ το χέρι της γριάς τοκογλύφας

που τον προσφέρει με τόση απλοχεριά!

Γυρίζω τα μάτια μου για να μη δω,

μα βλέπω το νεογέννητο χωρίς να κοιτώ,

βαστώντας στα χεράκια του γερά τον πυρσό,

ν’ ανεβαίνει στων ξύλων τον σωρό.

Κι εκεί επάνω στην πυρά,

αφού το γκρίζο θάλασσας, γης και ουρανού κοιτά,

αφού διέξοδο δεν βλέπει πουθενά,

σηκώνει τα χεράκια του κι ανάβει την φωτιά.

Μουγκρίζω, πονάω, τρέχω στην φωτιά,

παλεύω να ανεβώ κι εγώ,

μα εκείνο καθώς φλέγεται στα μάτια με κοιτά

και μέσα στα ματάκια του η θάλασσα πλατιά

γαλάζια καθρεπτίζεται κι είναι καθάρια πια.

Στρέφω το βλέμμα μου με τρόμο στον ουρανό,

γκρίζος είναι ακόμα,

μα στο βάθος του βλέπω καθαρά

μια καταγάλανη γωνιά,

όπου νεκροί και ζωντανοί,

καραούλι στήσαν στην γκρίζα κι άσκοπη ζωή.

Στάθηκα όρθιος κοιτάζοντας το πέλαγο στα μάτια, σαν ίσος προς ίσο.

Το βλέμμα μου καθάριο καθρεπτίζει το γαλάζιο του πελάγους.

Σ.Ι.Μ.

(συνεχίζεται)

You must be logged in to post a comment Login