Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xi)

29-10-2014

ouranos-thalassa-gkriza

Στον γκρίζο καθρέφτη του ασφάλτινου δρόμου,

που οδηγεί στην παραλία που κάθομαι,

η θρησκεία κάνει λιτανία,

ζητώντας απ’ το θεό της,

να αποκαταστήσει το γαλάζιο

της θάλασσας και τ’ ουρανού

και δίπλα στα εξαπτέρυγα σε χέρια άβγαλτων παιδιών,

γιομάτοι κουμπαράδες κουδουνίζουν

με τ’ αντίτιμο της δωροδοκίας του θεού τους!

Και όσο από την πείνα πεθαίνουν οι λαοί,

τόσο οι κουμπαράδες της θρησκείας κουδουνίζουν πιο πολύ.

Και όσο οι αφεντάδες πιο πολλά απολαμβάνουν στη ζωή,

τόσο τα δουλικά ποτίζουν, με την χάρη που χει η αιώνια ζωή!

Μπροστά μου, στην γκρίζα άμμο,

που σκάβω με τα νύχια μου μέσα να μπω,

για να προφυλαχτώ από τον γκρίζο ουρανό,

περνά μαυροφορεμένη κουστωδία της παραθρησκείας,

μοιράζοντας περιοδικά για το γαλάζιο της ψυχής!

Αν πιστέψεις, λέει, όλο αυτό το γκρίζο θα μετατραπεί,

και η ψυχή σου θα γαληνέψει και της παράδεισος τις πύλες θα διαβεί!

Μα τότε, απαντώ, με το στόμα κλειστό,

τότε δεν σας χρειάζομαι,

λάκκο μπροστά μου έχω ανοιχτό

μόνος μου για να μπω και να τον κλείσω,

γιατί τ’ ανήθικα παζάρια με τον Θεό θα αρνηθώ.

Σ.Ι.Μ.

(συνεχίζεται)

You must be logged in to post a comment Login