Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (x)

28-10-2014

kymmata-mayra

Εξαντλημένος αγναντεύω το πέλαγο,

κουρασμένος τις μέρες μου μετράω,

βουβός ατενίζω την φουσκοθαλασσιά,

καθισμένος στην παραλία,

κάτω από έναν καυτό ήλιο,

που φαντάζει με λάμπα ανάκρισης,

μέσα στο γκρίζο τ’ ουρανού.

Τεράστια μαύρα κύματα σηκώνει η άπνοια,

που με φόρα χτυπούν την ακτή

και καθώς φαίνεται πως θα παρασύρουν στο διάβα τους τα πάντα,

χάνονται συνεχίζοντας τον κυματισμό τους,

στην τρικυμισμένη μου ψυχή.

Συγκρίνω την μαυρίλα τ’ ουρανού με της ψυχής μου

και αναρωτιέμαι πως βολεύομαι μ’ αυτόν τον ουρανό.

Προβληματίζομαι και αγαναχτώ με τον εαυτό μου!

Τι περιμένω σάμπως μοιρολατρικά,

να ρθει αυτός ο σάπιος ουρανός να με σκεπάσει;

Ακίνητος παρατηρώ το πέλαγος, που τόσο αγάπησα,

Δεν κάνω βήμα θέλοντας να ρθει να μ’ ακουμπήσει.

Να μ’ ακουμπήσει ή να με καταπιεί,

ρωτώ τον εαυτό μου, περιμένω;

Σ.Ι.Μ.

(συνεχίζεται)

You must be logged in to post a comment Login