Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (ix)

27-10-2014

erhmos-saxara

Το καλοκαίρι μπήκε απότομα

και το ψύχος του χειμώνα

αντικαταστάθηκε από κάψα,

που πιότερο έμοιαζε με φούρνο

παρά με εποχή.

Μια απέραντη, άγρια έρημος γεννήθηκε,

που η προηγούμενη μεγαλύτερη ως τα τώρα,

μέσα στην απεραντοσύνη της ερημιάς του ανθρώπου,

φάνταζε ως όαση στη μέση του απέραντου γκρίζου.

Τα χιόνια των βουνών δεν έλιωσαν

παρά εξατμίστηκαν πριν να υγροποιηθούν

και έτσι τα ποτάμια δεν έτρεξαν

και η φύση μαράθηκε πριν ανθίσει.

Η ζέστη έκαιγε το κορμί μας και τα σπλάχνα μας,

μα πιο πολύ έψηνε την ψυχή μας.

Η γριά τοκογλύφα ανακατεύει το καζάνι της ζωής

και οι ζωές λιώνουν στον θάλαμο των αερίων

και ο θάλαμος των αερίων δεν έχει τοίχους,

παρά οθόνες τηλεόρασης

και δεν έχει αγωγούς για να διοχετεύουν το αέριο,

παρά μόνο τα κύματα των ερτζιανών

και αντί για πόρτες έχει έναν γκρίζο, χωρίς βάθος, ουρανό.

Μόνο οι φύλακες δεν αλλάζουν

με έναν αγκυλωτό σταυρό στο μπράτσο

και λυσσασμένα σκυλιά στο πλάι τους,

που αντί για δόντια έχουν μικρόφωνα

και αντί την σάρκα,

δαγκώνουν απευθείας την ψυχή των μελλοθανάτων.

Σ.Ι.Μ.

(συνεχίζεται)

You must be logged in to post a comment Login