Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Τα μνημόνια φεύγουν… τα αντιλαϊκά μέτρα συνεχίζονται

11-10-2014

Με κάθε ευκαιρία, η συγκυβέρνηση διαφημίζει το επερχόμενο «τέλος της εποχής των μνημονίων» για να δημιουργήσει κλίμα αναμονής στο λαό και να κρύψει ότι τα βάσανά του δε θα έχουν τέλος στο έδαφος της ΕΕ και της καπιταλιστικής βαρβαρότητας.

«Κρατάμε τη χώρα σταθερή στο τέλος μια μεγάλης διαδρομής. Η Ελλάδα γυρίζει σελίδα και η κυβέρνηση παραμένει ισχυρή για να διαπραγματευτεί το τέλος της εποχής των μνημονίων», δηλώνει ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, στην εφημερίδα «Παραπολιτικά».

Στην συνέντευξή του αναφέρει ότι «η χώρα δε χρειάζεται νέο αναγκαστικό δανεισμό» και ότι «μπορεί να τα καταφέρει και χωρίς τα υπόλοιπα από τα χρήματα, που προβλέπονταν να πάρει από το τωρινό Μνημόνιο».

Ωστόσο, επιβεβαιώνει ότι ο λαός δεν έχει να περιμένει την παραμικρή ανακούφιση, τονίζοντας: «Αν επιστρέψουμε ξανά σε ελλείμματα είμαστε χαμένοι! Αν αρχίσουν τα “δώστα όλα” και “λεφτά υπάρχουν” κι “όλα τζάμπα” και “πάρε κόσμε”, τότε θα επιστρέψουμε σε χειρότερα: Νέα μνημόνια με ακόμα πιο σκληρούς όρους». Βέβαια, ούτως ή άλλως, τα χειρότερα είναι μπροστά για το λαό, αφού για όλα τα κράτη – μέλη της ΕΕ ισχύει καθεστώς ενισχυμένης δημοσιονομικής εποπτείας, είτε έχουν μνημόνιο, είτε όχι.

Ο Αντώνης Σαμαράς επιχειρεί ψευδώς να συνδέσει τη λαϊκή ευημερία με την καπιταλιστική ανάκαμψη, τη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων και την τόνωση της ανταγωνιστικότητας, που προϋποθέτουν το ακριβώς αντίθετο: Το τσάκισμα κάθε εργατικού και άλλου δικαιώματος.

Στο έδαφος της διπολικής και ενδοαστικής αντιπαράθεσης με τον ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζει ότι το πρόγραμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι «λίστα γάμου».

Αποσιωπώντας ότι ο λαός θα υποβάλλεται διαρκώς σε θυσίες και στη φάση της ανάκαμψης και στη φάση της κρίσης, υποστηρίζει ότι το δίλημμα είναι ανάμεσα σε δύο δρόμους: «Από τη μία, η σταθερή πορεία εξόδου από την κρίση – εξόδου που ήδη αρχίζει. Κι από την άλλη, η απότομη επιστροφή σε κρίση, χειρότερη από αυτή που γνωρίσαμε και ήδη ξεπερνάμε». Οι συγκεκριμένες αναφορές πέρα από τις ανάγκες της διπολικής αντιπαράθεσης, έχουν ως στόχο να ενοχοποιήσουν το λαό ως υπεύθυνο για την κρίση, με αντιδραστικά ιδεολογήματα του τύπου «καταναλώναμε περισσότερα από όσα παράγαμε» και να αποσιωπήσουν ότι η κρίση είναι σύμφυτη με την καπιταλιστική κυριαρχία.

You must be logged in to post a comment Login