Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (v)

08-08-2014

Ξέραμε ότι η πόρτα η διπλανή

ρεύμα δεν είχε πια να φωτιστεί,

δεν είχαμε όμως σκεφτεί

ή πρόστυχα μας διέφευγε η σκέψη αυτή,

πως πλέον κι αυτό το ίδιο το ψωμί

μόνιμη είχε γίνει έλλειψη στην πόρτα αυτή.

Ν’ ανοιγοκλείνει έπαψε

η πόρτα η διπλανή.

Πέρασαν μέρες αρκετές

που κι ένα τραγούδι σιγανό

που μοιρολόι έμοιαζε πολύ

έπαψε κι αυτό κι όλα πια τα σκέπασε

μια νεκρική σιγή.

Όταν η πόρτα άνοιξε από τους δημόσιους υπάλληλους με τις στολές,

που η παρουσία τους μας δημιουργούσε αποστροφή

και ο καθένας μας μακριά από αυτούς έτρεχε να κρυφτεί,

τα δύο αγγελούδια που όνειρα γι’ αυτά

έθρεψε ο οικοδόμος κι η γυναίκα του

για μια καλύτερη ζωή,

κείτονταν τώρα νεκρά

με μάτια ολόκληρα ανοιχτά

στα σκελεθρωμένα χέρια των γονιών τους

που κουράγιο δεν τους έμεινε να κουνηθούνε πια.

You must be logged in to post a comment Login