Socialize

Socialize

Pages

asd

Socials

Reunion 165x265

Home » Archives by category » ΝΕΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ » ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ (Page 3)

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xiii)

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xiii)

Αύριο η γριά τοκογλύφα το σπίτι ενός εμποράκου βγάζει σε πλειστηριασμό, το είχε βάλει υποθήκη σε δάνειο εμπορικό, μα έχει μήνες να πληρώσει το τοκογλυφικό θεριό, αφού κανένας δεν ψωνίζει…

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xii)

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xii)

Το καλοκαίρι της πίκρας μας, έτσι θα θυμάμαι αυτόν τον καιρό, γιατί τόση πίκρα δυσκολεύομαι άλλοτες να θυμηθώ! Καίγομαι κοιτώντας τον ωκεανό και δεν ξέρω αν είναι απ’ τον ήλιο…

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xi)

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xi)

Στον γκρίζο καθρέφτη του ασφάλτινου δρόμου, που οδηγεί στην παραλία που κάθομαι, η θρησκεία κάνει λιτανία, ζητώντας απ’ το θεό της, να αποκαταστήσει το γαλάζιο της θάλασσας και τ’ ουρανού…

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (x)

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (x)

Εξαντλημένος αγναντεύω το πέλαγο, κουρασμένος τις μέρες μου μετράω, βουβός ατενίζω την φουσκοθαλασσιά, καθισμένος στην παραλία, κάτω από έναν καυτό ήλιο, που φαντάζει με λάμπα ανάκρισης, μέσα στο γκρίζο τ’…

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (ix)

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (ix)

Το καλοκαίρι μπήκε απότομα και το ψύχος του χειμώνα αντικαταστάθηκε από κάψα, που πιότερο έμοιαζε με φούρνο παρά με εποχή. Μια απέραντη, άγρια έρημος γεννήθηκε, που η προηγούμενη μεγαλύτερη ως…

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (viii)

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (viii)

Την άνοιξη που ο χειμώνας παρατάθηκε, η γριά τοκογλύφα συνέχισε να συνθλίβει τα κεφάλια των πεινασμένων. Ο αέρας έγινε πιο ψυχρός και οι στρατιές των πεινασμένων χάνονταν στην ομίχλη. Στο…

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (vii)

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (vii)

Χειμώνας ήταν και η άνοιξη φέτος. Άρχισαν μάλιστα ν’ ακούγονται φήμες πως η άνοιξη θα καταργηθεί. Δεν άρεζε η άνοιξη στη γριά τοκογλύφα γιατί γεννάει ελπίδες, γιατί την άνοιξη ανθίζει…

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (vi)

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (vi)

Το χειμώνα αυτόν, όσο ο κόσμος υποχωρούσε, τόσο οι γριές τοκογλύφες άνοιγαν αργυραμοιβικά. Ο Ρασκόλνικας στο καραούλι το άστρο παρατηρώντας θόλωνε τη σκέψη κι άλλαζε το τουφέκι κρατώντας και κραδαίνοντας…

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (v)

Ξέραμε ότι η πόρτα η διπλανή ρεύμα δεν είχε πια να φωτιστεί, δεν είχαμε όμως σκεφτεί ή πρόστυχα μας διέφευγε η σκέψη αυτή, πως πλέον κι αυτό το ίδιο το…

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (iv)

Το χειμώνα αυτόν που πέρασε ήμασταν άοπλοι και οι χαφιέδες δεν φορούσαν κουκούλα, μα κρυμμένοι πίσω από τις τηλεφωνικές γραμμές έδειχναν, το δάχτυλο υψώνοντας, αυτούς που δεν πληρώναν. Κρυμμένοι πίσω…

Page 3 of 41234