Socialize

Socialize

Pages

asd

Socials

Reunion 165x265

Home » Archives by category » ΝΕΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ » ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ (Page 2)

Θίασος

Θίασος

Θέατρο ατελείωτο είναι η κοινωνία κι η ανθρώπινη υπόσταση αμαρτωλή ιστορία.   Ένας μεγάλος θίασος είμαστε οι ανθρώποι, περίπλοκο σενάριο πολύχρωμοι οι τόποι.   Δύσκολο να αποφανθείς αν είναι κωμωδία,…

Ρακοσυλλέκτης

Ρακοσυλλέκτης

Η πάλη η καθημερινή δύσκολη ιστορία και ο άρτος ο επιούσιος μεγάλη αμαρτία.   Ντροπή μεγάλη αισθάνομαι που χρειάζεται να φάω, αφού η φτωχή πατρίδα μου με θέλει να πεινάω.…

Ουρανός

Ουρανός

Τον Ουρανό σαν πικραθώ ολονυχτίς κοιτάω, το έναστρο το θαύμα αυτό με τη ματιά κεντάω.   Σκέφτομαι τους πολιτισμούς στους άγνωστους πλανήτες, ίχνη τους μέσα κουβαλούν πολυάριθμοι κομήτες.   Αναρωτιέμαι…

Να φοβάσαι

Να φοβάσαι

Στους χιλιάδες Ανθρώπους που βούλιαξαν τους δρόμους και τις πλατείες της Μεγάλης Πολιτείας και που οι βαστάζοι της εξουσίας αποφάσισαν να τους θάψουν ζωντανούς, όπως κάποτε άλλοι βαστάζοι άλλους Ανθρώπους…

Ειμαρμένη

Ειμαρμένη

Μέσα στο σκοτεινό κουτούκι με πόνο κι αναστεναγμό στρίγγλιζε ένα παλιό μπουζούκι έναν σκοπό λυπητερό. Σκοπό βαρύ και πονεμένο, για έναν κόσμο ρημαγμένο.   Ήτανε όλοι στοιβαγμένοι και βουτηγμένοι στην…

ΧΤΥΠΩ

ΧΤΥΠΩ

Γύρω μαυρίλα σκοτεινιά φόβος φωλιάζει στην καρδιά, αντάρα φέρνουν στην ψυχή όλοι τους οι εκβιασμοί! Φόβος αυτός με οδηγά τον φύτεψαν μες στην καρδιά για να μπορούν να κυβερνούν εμένα…

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xvii)

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xvii)

Στην αυγή του Φθινοπώρου οι πελαργοί επέστρεψαν αντάμα με τα χελιδόνια, οι πασχαλιές μοσχοβόλησαν σε ασφάλτινους δρόμους και σε καραούλια, η γης ανάβλυσε το φυλακισμένο νερό που η άνοιξη στέρησε…

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xvi)

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xvi)

Προέκταση η ψυχή μας τώρα της ομορφιάς, απλώνεται σε χέρι, τουφέκι μονομιάς, το γκρίζο ν’ ανατρέψει παλεύει τ’ ουρανού, της πίκρας μας το καλοκαίρι θα ταξιδέψει αλλού, μακριά από τον…

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xv)

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xv)

Στέκομαι όρθιος και πίσω μου αισθάνομαι ανθρώπους που πατούν στα πόδια τους γερά και οι αναπνοές τους αντίς αέρα ξερνούν φωτιά και οι κεραυνοί των ματιών τους σκίζουν να διαλύσουν…

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xiv)

Το καλοκαίρι της πίκρας μας (xiv)

Βλέπω ακίνητος τη γκρίζα θάλασσα, βλέπω το νεογέννητο του εμποράκου, να ρχεται περπατώντας και να παίρνει τον πυρσό απ’ το χέρι της γριάς τοκογλύφας που τον προσφέρει με τόση απλοχεριά!…

Page 2 of 41234