Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

100 χρόνια από τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου δεν άνοιξαν δύο βασικά ζητήματα

05-09-2019

Συμπληρώθηκαν φέτος 100 χρόνια από τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και ούτε φέτος δεν άνοιξαν τα δύο βασικότερα ζητήματα για τη γενοκτονία και τον ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου. Οι Έλληνες ιστορικοί και κυρίως όσοι ασχολούνται με τα ζητήματα της γενοκτονίας και της προσφυγιάς του Ποντιακού Ελληνισμού αρνούνται να ανοίξουν αυτά τα δύο ζητήματα. Στην ουσία όχι μόνο αρνούνται να τα ανοίξουν αλλά προσπαθούν με κάθε τρόπο να τα κρατήσουν ερμητικά κλειστά. Όσοι πάλι ιστορικοί προσπαθούν να ανοίξουν αυτά τα ζητήματα δέχονται σφοδρές επιθέσεις από τους οπαδούς των πεφωτισμένων ιστορικών αφού για κάποιο περίεργο λόγο για τα ζητήματα του Ποντιακού Ελληνισμού πρέπει να έχουν άποψη δυο τρεις αυτόκλητοι ιστορικοί Ποντιολόγοι. Ο ιστορικός ή ο οποιοσδήποτε επιστήμονας δεν κατοχυρώνει την επιστημονική του επάρκεια με τον πανεπιστημιακό του τίτλο και με τις χιλιάδες λέξεις που έγραψε, γιατί χιλιάδες ανοησίες πολλές φορές έχουν γραφτεί από διάφορους περισπούδαστους. Η επιστημονική επάρκεια αποδεικνύεται από την επιστημονική μεθοδολογία. Όταν μέσα σ’ ένα κείμενο βρίσκεις τη μία αντίφαση μετά την άλλην ή τη μία απόκρυψη μετά την άλλη, δεν χρειάζεται να είσαι ιστορικός, κοινωνιολόγος, φιλόσοφος για να καταλάβεις ότι το κείμενο είναι τουλάχιστον ανεπαρκές και αυτός που το γράφει τουλάχιστον ανεπαρκής.

Χιλιάδες λέξεις έχουν γραφτεί τα τελευταία χρόνια για τη γενοκτονία και τον ξεριζωμό του Ποντιακού Ελληνισμού. Έφταιγαν οι κανίβαλοι Τούρκοι με τον Κεμάλ τον βάρβαρο και τον Τοπάλ Οσμάν τον αιμοδιψή που κατέσφαξαν τους Πόντιους και τους έδιωξαν από τις πατρογονικές τους εστίες, έφταιγαν οι Άγγλοι, οι Γάλλοι, οι Γερμανοί, οι Ρώσοι, έφταιγαν μετέπειτα οι Μπολσεβίκοι, ο Λένιν και ο Στάλιν. Τα τελευταία χρόνια μάλιστα οι Ποντιολόγοι τείνουν να εξαλείψουν εντελώς τις ευθύνες των Άγγλων, των Γάλλων, των Γερμανών και των Ρώσων για τη γενοκτονία και τον ξεριζωμό του Ποντιακού Ελληνισμού και αποδίδουν την μεγάλη εκείνη καταστροφή στους Τούρκους και στους Μπολσεβίκους. Δεν απέχουμε πολύ από το σημείο και καθώς το γύρισμα της ιστορίας με το κεφάλι προς τα κάτω έχει γίνει καθεστώς, να απαλείψουν οι Ποντιολόγοι, με βάση τις βουλές των χορηγών τους, ακόμα και τις ευθύνες των Τούρκων και να ισχυριστούν ότι για την καταστροφή του Ποντιακού Ελληνισμού ευθύνονταν αποκλειστικά οι Μπολσεβίκοι.

Η ιστορία όμως δεν γράφεται έτσι παρ’ όλο που γίνεται σοβαρή προσπάθεια να γραφτεί με αυτόν τον απαράδεκτα αντιεπιστημονικό τρόπο από αλχημιστές που έχουν τόση σχέση με την ιστορία όση έχει ο διάολος με το λιβάνι. Οι ευθύνες για ένα σημαντικό γεγονός μπορούν να συζητηθούν. Έφταιγαν οι Άγγλοι, έφταιγαν οι Γάλλοι, έφταιγαν οι Γερμανοί, έφταιγαν οι Ρώσοι, έφταιγαν οι Σοβιετικοί, έφταιγε ο Λένιν και σε τι βαθμό έφταιγε ο καθένας από αυτούς για τη γενοκτονία και τον ξεριζωμό του Ποντιακού Ελληνισμού; Όλα αυτά μπορούν να συζητηθούν για να βγουν επιστημονικά συμπεράσματα. Αλλά δεν γίνεται να ασχοληθείς με το που και πόσο έφταιγαν όλοι οι παραπάνω χωρίς να ασχολείσαι ποτέ με τις ευθύνες της Ελληνικής πολιτικής για τη γενοκτονία και τον ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου, η οποία διαπράχθηκε μέσα σ’ ένα συγκεκριμένο ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο. Βαλκανικοί πόλεμοι, γενοκτονία των Αρμενίων, Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Μικρασιατική εκστρατεία, Επανάσταση των Μπολσεβίκων, αποστολή Ελληνικού εκστρατευτικού σώματος που χτύπησε τους Μπολσεβίκους είναι μερικά από τα πιο σπουδαία γεγονότα της περιόδου και μερικά από αυτά ολόκληρης της ανθρώπινης ιστορίας, τα οποία διαδραματίζονταν στην περιοχή κατά την περίοδο που εκδηλωνόταν η γενοκτονία σε βάρος των Ποντίων. Για τους ιστορικούς Ποντιολόγους όμως αυτά τα γεγονότα είναι ψιλά γράμματα. Η δράση της Ελληνικής πολιτικής μέσα σ’ αυτό το σύνθετο ιστορικό και πολιτικό πλαίσιο δεν ενδιαφέρει σχεδόν καθόλου τους Ποντιολόγους οι οποίοι προσπερνάνε τα παραπάνω γεγονότα όπως προσπερνάει μια Ferrari ένα γαϊδουρόκαρο. Πώς λοιπόν να αντιμετωπίσεις ως επιστήμονες και να πάρεις στα σοβαρά τα πονήματά τους, ανθρώπους που δεν αναζητούν τις ευθύνες της Ελληνικής πολιτικής για τη γενοκτονία και τον ξεριζωμό του Ποντιακού Ελληνισμού, για τις οποίες ευθύνες εύκολα μπορούν να βρουν πηγές και αναζητούν τις ευθύνες των Μπολσεβίκων στα κιτάπια της Μόσχας για μια περίοδο που η τσαρική Ρωσία συνταρασσόταν από την επανάσταση των Μπολσεβίκων; Πώς να αντιμετωπίσεις ως επιστήμονες τους αλχημιστές που φτάνουν στις ευθύνες του Λένιν χωρίς να αναφερθούν καθόλου στις ευθύνες του Βενιζέλου; Πώς να πιστέψεις έστω και μια κουβέντα από αυτές που λένε και γράφουν όταν συνειδητά αποκρύπτουν τη δράση Βενιζελικών και βασιλικών στον ξεριζωμό και τη γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, όταν αποκρύπτουν περίτεχνα ότι ο Βενιζέλος λίγα χρόνια μετά τη γενοκτονία πρότεινε τον Κεμάλ Ατατούρκ για Νόμπελ Ειρήνης;

Το δεύτερο μεγάλο ζήτημα το οποίο συνειδητά και περίτεχνα αποκρύπτουν οι Ποντιολόγοι είναι ο τρόπος που αντιμετωπίστηκαν οι Πόντιοι και οι Μικρασιάτες πρόσφυγες όταν έφτασαν στην Ελλάδα. Οι Ποντιολόγοι, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια ανακάλυψαν μέχρι και γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού από τον Στάλιν, δεν λένε ούτε μια κουβέντα για το πώς αντιμετωπίστηκαν οι Πόντιοι πρόσφυγες από το Ελληνικό κράτος και από τον ντόπιο πληθυσμό. Η αντιμετώπιση των σημερινών προσφύγων από ρατσιστές ωχριά μπροστά στην αντιμετώπιση των Ποντίων και των Μικρασιατών προσφύγων. Μείωση, εκμετάλλευση, κακομεταχείριση σε βάρος των προσφύγων που έφταναν μέχρι και σε οργανωμένες δολοφονίες. Τα δικαστικά αρχεία της περιόδου αναδεικνύουν με ενάργεια τα στερεότυπα σε βάρος των προσφύγων. Σε υποθέσεις εξυβρίσεων και επιθέσεων φαίνεται καταρχάς ότι στους πρόσφυγες αποδίδονταν κοινά παραβατικά χαρακτηριστικά «…σεις οι πρόσφυγες είσθε κακούργοι» ή «…κακούργοι, λησταί, μικρασιάται», ενώ συχνά θιγόταν η ανέχεια και οι δυσκολίες επιβίωσης «…παληοπρόσφυγα, πεινασμένη», «…παληοπρόσφυγα, που ήλθατε εδώ και γίνατε άνθρωποι». Στη λέξη τουρκόσπορε/η και σε άλλες συναφείς ύβρεις θίγεται όχι απλά η προέλευση από την Τουρκία, αλλά κυρίως η «ανήθικη σεξουαλική συσχέτιση», αλλά και η βία – ιδιαίτερα η σεξουαλική βία – που υπέστησαν οι μικρασιάτες την περίοδο του διωγμού. Πολλές φορές η εξύβριση διατυπωνόταν συνεκδοχικά με την αναφορά στον τόπο προέλευσης «Καραμανλού», «παληοσμυρνιά», «Ραιδεστινή» ή με την απόδοση στους πρόσφυγες της εθνοτικής ταυτότητας της κυρίαρχης εθνικής ομάδας του τόπου προέλευσης «είσαι Τούρκος», «…τουρκάλα», «…τούρκισα, αμύρωτη».  Η Ποντιακή γλώσσα για ολόκληρες δεκαετίες υπέστη διωγμό από το Ελληνικό κράτος. Όλα αυτά, σχετικά με τα οποία υπάρχουν άφθονες πηγές, για τους Ποντιολόγους ιστορικούς είναι ψιλά γράμματα. Οι Ποντιολόγοι ιστορικοί ψάχνουν αποδείξεις στην άλλη άκρη του κόσμου για γενοκτονία που διέπραξαν Σοβιετικοί και Βραζιλιάνοι σε βάρος του Ποντιακού Ελληνισμού κι όταν δεν τις βρίσκουν τις κατασκευάζουν με μεγάλη ευκολία.

Η ιστορία δεν γράφεται από τον καθένα που ισχυρίζεται ότι κάποιο κομμάτι της είναι η ειδικότητά του. Η ιστορία γράφεται με βάση γεγονότα και αποδείξεις. Εκατό όμως χρόνια μετά τη γενοκτονία και τον ξεριζωμό των Ελλήνων του Πόντου οι Ποντιολόγοι ιστορικοί δεν ασχολούνται με τις ευθύνες της Ελληνικής πολιτικής για εκείνην τη μεγάλη καταστροφή, ούτε και ασχολούνται με το πώς υποδέχτηκαν τους πρόσφυγες στην Ελλάδα. Δεν βρίσκουν χρόνο γιατί ψάχνουν τις ευθύνες των Σοβιετικών και του Λένιν. Τι ιστορικοί μπορεί να είναι αυτοί και ποια ιστορική αλήθεια μπορεί να πρεσβεύουν;!

Νικολαΐδης Χρηστάκης

You must be logged in to post a comment Login