Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Το ταξίδι στον Γράμμο που δεν κάναμε…

Στο βάθος διακρίνεται η είσοδος της σπηλιάς του Κόκκαλη

Μέσα στα νεύρα! Η παρέα που ήταν να  φτάσει για να ανεβείτε μαζί στον Γράμμο και τελικά δεν έφτασε, οι αγελάδες που αρρώστησαν και έπρεπε να τις δει κτηνίατρος και να γίνει θεραπεία, το αυτοκίνητο που χάλασε, το λεωφορείο που ξεκίνησε πολύ πρωί πριν συμβούν τα υπόλοιπα κι έτσι αναγκαστικά καθηλωμένος κοιτάζεις τον υπολογιστή αφού πλέον αυτό το ταξίδι σήμερα δεν μπορεί να γίνει!

Και καθώς κοιτάζεις τον υπολογιστή και δεν θέλεις να κάνεις καμία δουλειά γιατί κανονικά θα έπρεπε να είσαι στον Γράμμο, θυμάσαι εκείνο το ταξίδι που θα κάνατε στον Γράμμο με τον μπάρμπα για να γυρίσετε στα λημέρια του Στρατού της άλλης κοινωνίας, ένα ταξίδι που χρόνια συζητούσατε και σχεδιάζατε, αλλά τελικά ούτε το κάνατε μα ούτε και θα μπορέσετε να το κάνετε ποτέ.

Ο μπάρμπας έφυγε χωρίς να μπορέσετε να περπατήσετε στα χνάρια του Στρατού της Ανθρωπιάς! Ευτυχώς σας έμεινε εκείνο το ταξίδι στο Βελούχι, στο βουνό του Άρη, στους Κορυσχάδες, στο «πάντα βρέχει»! Δεν ανεβήκατε μαζί με τον μπάρμπα στον Γράμμο που ήταν δίπλα σας, αλλά φτάσατε στο Βελούχι! Και τραβούσε μπροστά μέσα στο «πάντα βρέχει» μέσα στην χαράδρα κόντρα στο ποτάμι ο μπάρμπας λίγο πριν τα εβδομήντα σαν να ήταν παλικαράκι! Με τον μπάρμπα καθόσασταν μαζί ώρες σαν να ήσασταν συνομήλικοι. Μετρούσε τα λόγια του, δεν μιλούσε άσκοπα!

Δεν του άρεσε να είναι κακομοίρης ο Βασίλης, ούτε του άρεζαν οι κακομοίρηδες. Όταν η κατάσταση φάνηκε ότι δεν έχει γυρισμό κόμπιασε, μα μόνο για λίγες στιγμές! Ανασκουμπώθηκε και περπάτησε ως το τέλος σαν κομμουνιστής, με ψηλά το κεφάλι και έβλεπες κάθε φορά στο βλέμμα του κάτι σαν εντολή να τον βοηθήσετε να πεθάνει όρθιος όπως ακριβώς έζησε! Και παρ’ όλο που ήσουν αναστατωμένος τον μπάρμπα τον κοιτούσες στα μάτια, ενώ αυτό αποφεύγεις να το κάνεις με άλλους γιατί πάντα έχεις στ’ αυτιά την φωνή του Μαθιού να φωνάζει στην μάνα σας όταν ήταν μικρός «πες του να μην με κοιτάει μ’ αυτά τα μάτια γιατί φοβάμαι»! Τον μπάρμπα τον κοιτούσες στα μάτια και του έλεγες ότι είναι μπόρα που θα περάσει ενώ ξέρατε ότι τον κοροϊδεύετε κι ήξερε κι εκείνος την αλήθεια αλλά δεν σας την έλεγε για να μην σας πικράνει. Μόνο μια φορά είπε στην Φωτεινή: «αυτοί νομίζουν ότι θα ζήσω, προετοίμασέ τους ότι φεύγω»!

Έτσι ο μπάρμπας ένα απόγευμα σήκωσε για πάντα άγκυρα κι έμεινε στα σχέδια εκείνο το ταξίδι μαζί του στον Γράμμο! Που τον θυμήθηκες σήμερα τον μπάρμπα;! Ίσως γιατί στο σημερινό ταξίδι θα συμμετείχε ο μπάρμπας με τρόπο υπερβατικό καθώς άφησε πολύ κόσμο να περπατάει στα χνάρια του! Ίσως γιατί αν δεν θυμόσουν σήμερα τον μπάρμπα ποιον θα θυμόσουν, αφού σήμερα στο Γράμμο δεν θα πηγαίνατε για βόλτα, αλλά για άλλη μια φορά θα πηγαίνατε να βαδίσετε στα χνάρια αυτών που έγραψαν προκαταβολικά με λαμπρά γράμματα τα ονόματά τους στο μεγάλο μνημείο της επανάστασης που μέλλεται να χτιστεί μαζί με την νέα κοινωνία! Ίσως πάλι θυμήθηκες τον μπάρμπα για εκείνο το μήνυμα που του έδωσες να μεταφέρει! Γιατί ο μπάρμπας ήταν άξιος να κουβαλήσει το μήνυμα ότι κρατάμε γερά σ’ εκείνους τους άλλους μπαρμπάδες, τους μπαρμπάδες μας που ενώ για εμάς είναι μπαρμπάδες το καθήκον της απελευθέρωσης της ανθρωπότητας από τα δεσμά της μισθωτής σκλαβιάς δεν τους άφησε όχι να γίνουν μπαρμπάδες αλλά ούτε καλά – καλά να ενηλικιωθούν!

Νικηφόρος

You must be logged in to post a comment Login