Socialize

Socialize

Socials

Reunion 165x265

Συνάδελφε προϊστάμενε να με θυμάσαι!

Με αφορμή τον νέο θάνατο στο κάτεργο, στη μνήμη όλων των νεκρών της εργατικής τάξης που θυσιάστηκαν στο βωμό του κέρδους των ανθρωποφάγων!

deh-oryxeio-taber-atyxhma

Κάπου σε μια γωνιά του βασιλείου του Γλυξμπουργκιστάν ένας τίμιος και εργατικός προϊστάμενος, σε μια μικρή υπηρεσία του δημοσίου τομέα, έχει γίνει αποδέκτης συνεχών αναφορών μιας χούφτας υφισταμένων του, οι οποίοι, «βάζοντας πλάτη» στην βασιλική εξουσία, που αποφάσισε να διαλύσει τον δημόσιο τομέα και να τον παραδώσει στους ιδιώτες μέσω της Χούφτελ Φούχτελ Α.Ε., προσπαθούν με τις αναφορές αυτές να καταδείξουν ότι η πλειονότητα των δημοσίων υπαλλήλων αξίζουν την απόλυση λόγω τεμπελιάς και να προετοιμάσουν την συνείδηση του κόσμου για την επικείμενη «σφαγή» τους! Ο ταλαίπωρος προϊστάμενος προσπαθεί από τη μια να κάνει την δουλειά του για να μην ρημάξει η υπηρεσία του από τη συμπεριφορά των «διανοούμενων συγγραφέων» υφισταμένων του και από την άλλη να υπερασπίσει τους ευσυνείδητους συναδέλφους του, που εξαιτίας της συμπεριφοράς των συντακτών αναφορών, διαπομπεύονται σε όλο το βασίλειο. Η προσπάθεια του προϊσταμένου να ανταπεξέλθει στην «καταιγίδα» των αναφορών των υφισταμένων του, σκοντάφτει στη σφοδρότητα με την οποία αυτοί προσπαθούν  να τον εξοντώσουν και μαζί με αυτόν να ισοπεδώσουν όλους τους σκληρά εργαζόμενους του δημοσίου τομέα. 

Στον αντίποδα, σε μιαν άλλη γωνιά του βασιλείου του Γλυξμπουργκιστάν, ένας άλλος δημόσιος υπάλληλος, βιομηχανικός εργάτης, αποτείνεται στον πολύπαθο και φιλότιμο προϊστάμενο, απαντώντας εμμέσως πλην σαφώς στον βασιλικό επίτροπο που τριγυρίζει τα τηλεοπτικά κανάλια, κραδαίνοντας τις αναφορές που καταδεικνύουν την κακή ποιότητα των δημοσίων υπαλλήλων, ενώ ταυτόχρονα απευθύνεται σε όλη την κοινωνία, υπενθυμίζοντάς της πως το δημόσιο δεν είναι αυτή η χούφτα των υπαλλήλων που έχουν οδηγήσει στην κατάρρευση τον εργατικό και τίμιο προϊστάμενο, αλλά οι άλλοι! Αυτοί που χωρίς εκείνους γρανάζι δεν γυρνά!

Κύριε προϊστάμενε.

Πήρα το θάρρος να απευθυνθώ σ’ εσάς μετά από είκοσι πέντε χρόνια υπηρεσίας, διότι, αφενός έμαθα ότι έχουμε την ίδια χρονική θητεία στο δημόσιο και αφετέρου ότι είστε ένας προϊστάμενος, που οι υφιστάμενοί σας δύνανται να σας αιτηθούν ότι γουστάρει ο καθένας και μάλιστα εγγράφως! Εγώ βέβαια δεν έχω την ίδια ρητορική δεινότητα με τους δικούς σας υφισταμένους, ούτε μπορώ να χρησιμοποιήσω τα λεκτικά σχήματα που εκείνοι χρησιμοποιούν, μα ούτε και το ύφος του διανοούμενου συνδικαλιστή έχω, πλην όμως νομίζω, ότι με τα φτωχά Ελληνικά μου, μπορώ να σας εκφράσω και να γίνουν αντιληπτά, αυτά που θέλω να σας πω!

Κύριε προϊστάμενε.

Όταν πριν λίγον καιρό έμαθα για την ύπαρξή σας, ενθουσιάστηκα! Βλέπετε εγώ δεν είχα την τύχη να έχω ποτέ στην δουλειά μου προϊστάμενο σαν κι εσάς! Ακόμα και αφού πέρασα μία μεγάλη περιπέτεια με την υγεία μου και αφού η επάρατος δεν κατάφερε να με ξεκάνει, το καλό μας δημόσιο με έκρινε κατάλληλο για εργασία και με έστειλε στον ίδιο ακριβώς χώρο που δούλευα πριν αρρωστήσουν τα πνεμόνια μου! Πέρασα από ολόκληρη επιτροπή, που με έκρινε κατάλληλο να αναπνεύσω ξανά τον ζωογόνο αέρα του ορυχείου, την ίδια στιγμή που έβγαζε ακατάλληλους για εργασία διάφορους, που έμπαιναν στο γραφείο της επιτροπής υποβασταζόμενοι, έβγαιναν σε φορείο και όταν η κομπανία που τους κουβαλούσε, έστριβε τη γωνία, πηδούσαν από το φορείο και μεταμορφώνονταν στον Άγιο Usain Bolt τον γοργοπόδαρο! Άλλοι, που σαν κι εμένα περίμεναν χωρίς κομπανία την σειρά τους παρά μόνο με τα πασαπόρτια του «βαρκάρη» στα χέρια, απόδειξη ότι πήγαν και ήρθαν, δεν καταδέχονταν να παραστήσουν ότι το πρόβλημα απ’ τα πνεμόνια ή απ’ την καρδιά, ή απ’ το συκώτι ή απ’ όπου αλλού κατρακύλησε και πήγε στα πόδια, γελούσαν με τους «γοργοπόδαρους» λέγοντας μιαν ιστορία που έμοιαζε με παραμύθι. Κάποτε, λέει, η επιτροπή, έβαλε τους χωροφυλάκους να παραφυλάξουν έναν που παράστηνε τον σακάτη για να πάρει σύνταξη. Ο «σακάτης» που παρίστανε ότι έπασχε από μια σπάνια αρρώστια, ήρθε στην επιτροπή σε φορείο το οποίο το κράταγαν διάφοροι κοιλαράδες, οι οποίοι κόντεψαν να πάθουν οι ίδιοι έμφραγμα από το κουβάλημα του κατσαπλιά! Αφού τελείωσε το έργο της η επιτροπή, κρίνοντάς τον «σακάτη» ανάπηρο εκατό και βάλε τοις εκατό και αφού του συνέστησε ότι σ’ αυτά τα χάλια ήταν προτιμότερο να έρθει σ’ επαφή με τον Dr. Jack Kevorkian, η κουστωδία των κοιλαράδων, φόρτωσε τον «ανάπηρο» ξανά στο φορείο και ροβόλησε τις σκάλες! Αφού βγήκαν από το κτίριο και έστριψαν την γωνία, ακούνε δύο περαστικούς να συζητάνε εκνευρισμένοι, γιατί είχανε παρκάρει παράνομα στην κεντρική οδό και η τροχαία τους πήρε τις πινακίδες. Ο «σακάτης», που το αμάξι του ήταν παρκαρισμένο στο ίδιο σημείο, στο οποίο πήραν τις πινακίδες των δύο περαστικών, δίνει μια, πηδάει από το φορείο και ξεκινάει ένα σπριντ, που θα το θαύμαζε κι ο Usain Bolt, προκειμένου να γλυτώσει πινακίδες και κλήση! Στην απέναντι πλευρά του δρόμου στέκονταν τέσσερις νεαροί άντρες που μόλις είδαν τον ανάπηρο να τρέχει, άρχισαν να τρέχουν ξοπίσω του. Πού τύχη να τον φτάσουν! Ευτυχώς γι’ αυτούς, ο «σακάτης» σταμάτησε στο αυτοκίνητό του, που εκείνην την ώρα η τροχαία του έπαιρνε τις πινακίδες και έτσι οι τέσσερις νεαροί άντρες κατάφεραν να τον φτάσουν καταϊδρωμένοι! Αστυνομία, του λένε και πάνε να του περάσουν τις χειροπέδες! Τότε συνέβη κάτι αναπάντεχο! Από κάθε γωνιά του δρόμου άρχισαν να ξεπροβάλουν άνθρωποι όλων των ηλικιών σταυροκοπούμενοι με κλάματα και λυγμούς και φωνάζοντας «θάμα, θάμα», να πέφτουν στο γόνατα και να φυλούν τα πόδια του απατεώνα! Ο «σακάτης» ανακηρύχτηκε Άγιος δια βοής και στο σημείο που έγινε το θαύμα και ο ανάπηρος «πέταξε», χτίστηκε παρεκκλήσι «γωνία», που έγινε χρυσορυχείο! Τους χωροφυλάκους τους λιθοβόλησαν γιατί τόλμησαν να σηκώσουν χέρι στον Άγιο!

Κύριε προϊστάμενε.

Όπως σας είπα, δεν είμαι γραμματιζούμενος σαν τους υφισταμένους σας και έτσι πλάτιασα, αναφερόμενος σε περιστατικά που δεν έχουν καμία αξία για εσάς, αλλά ούτε και εξηγούν την αιτία που σας απευθύνω τον λόγο! Όπως σας προείπα, η επιτροπή του δημοσίου με έκρινε κατάλληλο για δουλειά και με ξανάστειλε στο «κάτεργο». Ο προϊστάμενός μου εκεί, με βάση και την απόφαση της επιτροπής, μου ανέθεσε τα ίδια καθήκοντα με πριν, παρόλο που θα προτιμούσα, χάριν της υγείας μου, να μου αναθέσει αλλότρια καθήκοντα, όχι γιατί φοβόμουν τη δουλειά, αλλά γιατί με μαθηματική ακρίβεια οδηγούμουν στο «βαρκάρη» που αυτήν την φορά θα με πήγαινε με εισιτήριο χωρίς επιστροφή! Έτσι ξανάπιασα το «κουπί», γιατί πάνω απ’ όλα κύριε προϊστάμενε, σιχαίνομαι να κλαψουρίζω και οργίζομαι να με λυπούνται! Σήκωσα λοιπόν το κεφάλι και πήρα τον γνωστό σ’ εμένα δρόμο! Τώρα όμως έμαθα για εσένα και πήρα το θάρρος να σου απευθύνω το λόγο, γιατί έχω φτάσει στα όριά μου και αντιλαμβάνομαι απ’ την εν γένει συμπεριφορά σου ότι μπορεί να μ’ ακούσεις και ότι ακόμα κι αν διαφωνήσεις μαζί μου δεν πρόκειται να με προγκίξεις! Επαναλαμβάνω σ’ αυτό το σημείο ότι εγώ δεν είμαι συγγραφέας όπως οι υφιστάμενοί σου, οι οποίοι έχουν γράψει χιλιάδες σελίδες αναφορών προς εσένα, σελίδες που ξεπερνούν τις σελίδες της μεγαλύτερης παγκόσμιας εγκυκλοπαίδειας, αλλά πιστεύω ότι με το φτωχό λεξιλόγιό μου μπορώ να σου δώσω να καταλάβεις τι εννοώ! Άλλωστε εγώ δεν θα προσπαθήσω με «περικοκλάδες» να σου ζητήσω να στρώσεις φλοκάτες σε, παρακείμενο της υπηρεσίας, χώρο προκειμένου να ξαπλώσω και να παρασταίνω τον τσέλιγκα, ούτε θα σου ζητήσω μπουρνουζοπετσέτα για να σκουπίζω τον ιδρώτα μου, όπως εμμέσως πλην σαφώς σου ζητούν οι «συγγραφείς» υφιστάμενοί σου! Βέβαια θα σου έλεγα ότι για τέτοιου είδους πολυγραφότατους «συγγραφείς» αναφορών, όπως οι υφιστάμενοί σου, θα άξιζε τον κόπο και φλοκάτη να στρώσεις και μπουρνουζοπετσέτα να τους δώσεις ή καλύτερα να τους διαθέσεις κλιματισμό, γιατί είμαι σίγουρος ότι με τέτοια βελτίωση των συνθηκών της συγγραφικής τους δουλειάς, θα γράψουν μεγαλουργήματα που μπροστά τους το έργο του Ντοστογιέφσκι θα ωχριά!

Κύριε προϊστάμενε.

Όταν για πρώτη φορά πήγα στο χώρο δουλειάς στον οποίο πέρασα όλη μου τη ζωή, δεν πήγα ως δημόσιος υπάλληλος, αλλά ως εργάτης σε εργολάβο! Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνη την πρώτη μέρα. Ήτανε λίγες μέρες από τότε που το ασθενοφόρο «ούρλιαξε» για άλλη μια φορά και ολόκληρο το μεγάλο χωριό έτρεχε ξοπίσω του, μήπως και σε δικό του άνθρωπο έλαχε αυτήν την φορά ο κλήρος!! Δούλευα στο ίδιο συνεργείο με έναν φίλο του αδελφού μου, τον Χρήστο! Όταν μπήκαμε στο χώρο και κοιτώντας από ψηλά τα μουντά επίπεδα του «κατέργου», ο Χρήστος, με το βλέμμα παγωμένο, σήκωσε το χέρι του και με το δάχτυλο έδειξε ένα σημείο στο παρακάτω επίπεδο! «Εκεί» είπε! «Εκεί» σκοτώθηκε ο Μπουντούκ!! Μία εβδομάδα πριν, ένας άλλος φίλος είχε αφήσει, στο σημείο που το υψωμένο δάχτυλο του Χρήστου έδειχνε, την τελευταία του πνοή! Λάθος χειρισμός του γερανοφόρου! Έκοψε το καλώδιο των 7.000 βολτ που κινεί τον ταινιόδρομο! Το ρεύμα έπρεπε να κοπεί για να γίνουν οι εργασίες, αλλά η εταιρία έπρεπε να βγάλει περισσότερα κέρδη, γιατί έτσι μόνο θα την άρπαζε ο ιδιώτης και οι κανόνες ασφαλείας έμπαιναν εμπόδιο στο κέρδος! Άλλωστε Μπουντούκ υπάρχουν πολλοί, αναλώσιμοι, έτοιμοι να τους καταπιεί το θηρίο του κέρδους, που θρέφεται με αίμα Μπουντούκ! Τον Μπουντούκ δεν τον άγγιξε τίποτα! Όταν κόπηκε το καλώδιο των 7.000 βολτ από την γιρλάντα με τα ράουλα, που πάνω τους τρέχει ο ταινιόδρομος, ο οποίος φέρνει στη μονάδα το κάρβουνο και πηγαίνει στην απόθεση την τέφρα, έγινε έκρηξη, μα τίποτα δεν άγγιξε τον Μπουντούκ! Αυτός απλά τινάχτηκε πάνω από τον ταινιόδρομο, στον οποίο βρισκόταν κατά την έκρηξη! Όταν τον πλησίασαν οι υπόλοιποι εργάτες, που είχαν την τύχη να μην βρίσκονται πάνω στον ταινιόδρομο, ο Μπουντούκ είχε τις αισθήσεις του! Δεν είχε τραύματα, και οι υπόλοιποι πίστεψαν πως κάποιο χτύπημα θα έχει στο κεφάλι από την πτώση! «Καίγομαι» είπε, έγειρε το κεφάλι και άφησε στον «βαρκάρη» τα υπόλοιπα! Οι γιατροί που εξέτασαν το άψυχο κορμί, είπαν πως όλα τα εσωτερικά του όργανα ήταν καμένα από το βολταϊκό τόξο! Έτσι τον λένε το διάολο που μπορεί να φτιάξουν τα 7.000 βολτ και μπορεί σαν μάγος να σε σκοτώσει από απόσταση, σαν τον κεραυνό! Βολταϊκό Τόξο!!

Κύριε προϊστάμενε.

Πάλι ξέφυγα από το θέμα και το λόγο για τον οποίο αποφάσισα να σου μιλήσω και φοβάμαι ότι με την χωριάτικη πολυλογία μου σε κουράζω, μιας και δεν μπορώ να κάνω ρίμα, όπως οι πολυγραφότατοι υφιστάμενοί σου τεχνίτες «διανοούμενοι» «συγγραφείς»! Από την άλλη σκέφτομαι πως δεν κουράζεσαι έτσι εύκολα, μιας και στα γεράματα κατάφερες και εσύ να αφιερώσεις εκατοντάδες ώρες για να διαβάσεις τη θεματογραφία και να συγγράψεις, απαντώντας στους τόμους αναφορών των υφισταμένων σου! Με τα παραπάνω δεν θα ήθελα να σε τρομοκρατήσω κάνοντάς σε να φοβηθείς μήπως και σου ζητήσω συνδικαλιστική άδεια! Κάποτε με την παρακίνηση του αδελφού μου και εξαιτίας της εκτίμησης που έχαιρα από τους συναδέλφους μου, λόγω της εργατικότητάς μου, εκλέχτηκα στο διοικητικό συμβούλιο του σωματείου. Ήταν λίγος καιρός που μετά από 10 χρόνια εργασίας στο «κάτεργο», είτε σε εργολαβίες, είτε στο δημόσιο με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, προσλήφθηκα ως εργάτης αορίστου χρόνου και οι συνάδελφοι με τίμησαν με την ψήφο τους. Εκλέχτηκα για ν’ αγωνιστώ και όχι για ν’ αναπαυθώ, μα και να ήθελα κάτι τέτοιο δεν μπορούσε να γίνει! Το ψηφοδέλτιο με το οποίο εκλέχτηκα ήταν αγωνιστικό, ήταν αυτό που σήμερα λέμε ταξικό! Συνδικαλιστική άδεια η παράταξη σε άφηνε να πάρεις μόνο για εξαιρετικούς λόγους και όταν δεν μπορούσε να γίνει αλλιώς! Στην εργασιακή μου ζωή σπάνια θυμάμαι να πήρα άδεια ασθενείας, πλην εκείνης στη διάρκεια της οποίας έδωσα τη μάχη με την επάρατο. Κατά την περίοδο που ήμουν εκλεγμένος στο σωματείο δεν ζήτησα άδεια ούτε κι όταν είχα σαράντα πυρετό, γιατί έτσι το αισθανόμουν. Πολλές φορές θυμάμαι την μουρμούρα της κυράς μου γιατί ο τάδε ή ο δείνα εκλεγόταν για να παίρνει συνδικαλιστικές άδειες προκειμένου να κάνει, άλλες δουλειές, ενώ εγώ όχι μόνο δεν έκανα αυτό, αλλά χάθηκα στην κυριολεξία από το σπίτι, με μια προκήρυξη ολημερίς στο χέρι! Άλλοτες θύμωνα με τη μουρμούρα της κυράς και άλλοτες, περιπαίζοντάς την, της έδειχνα τους υπόλοιπους συνδικαλιστές από αυτούς που μου υποδείκνυε, οι οποίοι αντί να δουλεύουν για δεύτερο ή και τρίτο μισθό την ώρα της δουλειάς τους, έχοντας συνδικαλιστική άδεια, ρεμπέλιαζαν στα καφενεία χαρτοπαίζοντας και μπεκρουλιάζοντας!

Κύριε προϊστάμενε.

Πάλι σε έμπλεξα σε μονοπάτια της δικής μου ψυχής και σκέψης και θα απορείς για ποιο λόγο να σε ζαλίζω με τον εαυτό μου και τα συνδικαλιστικά μου και τον αδελφό μου τον Γιώργη! Ο Γιώργης! Αυτός κύριε προϊστάμενε που με παρότρυνε να γραφτώ στο συνδικάτο και ν’ αγωνιστώ μέσα απ’ αυτό! Ο Γιώργης! Πρώτος στη δουλειά, πρώτος στον αγώνα! Παράδειγμα εργαζομένου που τιμούσε με το παραπάνω το ψωμί που έτρωγε αυτός και η οικογένειά του! Ο Γιώργης ήταν εναερίτης. Υπερέβαλλε, όχι για να πλουτίσει η εταιρεία, αλλά από μία περίεργη αντίληψη πως μπορούσε να τα κάνει όλα! Γι’ αυτό όταν έπεσε από την κολώνα και τον «φόρτωσε» ο βαρκάρης, το δημόσιο προσπάθησε να χρεώσει σ’ αυτόν, την «άγκυρα που σηκώθηκε» και να μην δώσει τη σύνταξή του στα ορφανά! Ευτυχώς το ταξικό σωματείο, όπως πολλοί σήμερα με πολλή ειρωνεία λένε, δεν επέτρεψε να γίνει μια τέτοια αδικία!

Συνάδελφε προϊστάμενε.

Παίρνω το θάρρος να σε προσφωνήσω συνάδελφο γιατί από το γραπτά σου αντιλήφθηκα ότι συνάδελφο με θεωρείς και εσύ! Δεν σου απευθύνω όλο αυτό το κατεβατό για να αποφύγω την δουλειά, ξοδεύοντας ώρες υπηρεσίας για να γράψω αναφορές! Δεν θα σε παρεξηγούσα, βέβαια, εάν με εκλάμβανες ως τέτοιο μετά από όσα έχεις υποστεί το τελευταίο χρονικό διάστημα, αλλά θα ήθελα να σε διαβεβαιώσω ότι εγώ δεν υπέδειξα ποτέ στους προϊσταμένους μου τη δουλειά τους, ακόμα και όταν ήταν φως φανάρι πως λάθος έπρατταν! Γι’ αυτό και όταν με απόφαση της επιτροπής, κρίθηκα κατάλληλος για κάθε εργασία, ξανακατέβηκα στο «κάτεργο» χωρίς γκρίνιες, χωρίς παρακαλετά, χωρίς μιξοκλάματα και ας μ’ έπνιγε ο βήχας κι ας κοβόταν η αναπνοή μου από την τέφρα και ας έφτυνα αίμα!

Συνάδελφε προϊστάμενε.

Μην σου περάσει από το μυαλό, εξαιτίας των τελευταίων μου φράσεων, ότι ο σκοπός μου είναι να μεσολαβήσεις στον δικό μου προϊστάμενο προκειμένου να μου στρώσει διπλό κρεβάτι στο χώρο της δουλειάς για να κοιμάμαι ή έστω μια φλοκάτη για να παριστάνω τον τσέλιγκα! Δεν θα ζητούσα ποτέ τέτοιο πράγμα! Επίσης παρ’ όλο που η δουλειά μου είναι δύσκολη και πολύ εξειδικευμένη, δεν αρνήθηκα ποτέ να κάνω άλλη, βαριά εργασία, γιατί έπρεπε να βγει η παραγωγή! Δεν αρνήθηκα, όποτε χρειάστηκε, να ξαναδουλέψω στα ράουλα, που είναι εξοντωτική εργασία, προκειμένου να μπορέσει να βγει η βάρδια, γιατί για τον ένα ή τον άλλο λόγο κάποιος χρειάστηκε να λείψει από το πόστο του! Δεν αρνήθηκα τίποτα ποτές και παρ’ όλο που οι εργοδηγοί και οι προϊστάμενοι δεν άρεζαν καθόλου την συνδικαλιστική μου τοποθέτηση, με σεβόταν και με εκτιμούσαν! Δεν θα μπορούσα λοιπόν την στιγμή αυτή, να κάνω κάτι που δεν θα τιμούσε ούτε συνολικότερα την εργατιά, ούτε ειδικότερα την πορεία μου στην εργασία και στο δημόσιο! Γι’ αυτό μη φοβάσαι συνάδελφε προϊστάμενε ότι θα σου ζητήσω κάτι αλλότριο της συνείδησης και της 25ετούς πορείας σου!

Συνάδελφε προϊστάμενε!

Επειδή σίγουρα θα σε έχει κουράσει η πολυλογία μου, που λειτουργεί προσθετικά στους τόμους των αναφορών που έχεις λάβει από τους «διανοούμενους» υφισταμένους σου, θα πάψω να σε ταλαιπωρώ κι εγώ και θα μπω στο «ψητό»!! Ήθελα να σου ζητήσω δύο πράγματα, αλλά δεν προλαβαίνω! «Σήκωσα άγκυρα», οπότε θα αρκεστώ στο ένα! Δεν θα σου κρύψω ότι μπορούσα να προλάβω να σου αναφέρω και τα δύο, αλλά θα υποπέσω ξανά στη βάσανο του πλατιάσματος, προκειμένου να δικαιολογήσω το αίτημά μου!

Σήμερα το πρωί, συνάδελφε προϊστάμενε, για άλλη μια φορά καβάλησα το «θηρίο», εκείνο το τεράστιο κίτρινο φορτηγό, που ο κόσμος το γνωρίζει από τις ταινίες και που για να ανεβείς χρειάζεσαι ανελκυστήρα και έβαλα μπρος να κουβαλήσω την πραμάτεια μου, μέσα στο αχανές Βόρειο Πεδίο, για να πλουτίσει η εταιρεία και για να βγάλω και εγώ το ψωμί μου. Βασικός κανόνας ασφαλείας για τα «θηρία», εξαιτίας του ότι οι δρόμοι χαράσσονται από τις μπουλντόζες πάνω στην τέφρα, είναι ότι με την πρώτη σταγόνα βροχής σταματάμε, γιατί υπάρχει κίνδυνος να υποχωρήσει το έδαφος και να ντεραπάρει το φορτηγό παρασέρνοντάς σε στον θάνατο! Για να αντιληφθείς για τι πράγμα σου μιλάω, σκέψου ένα μεγάλο βουνό με απόκρημνες πλαγιές που το ζώνει σαν φίδι, ένα μικρό μονοπάτι, το οποίο κυκλώνοντας το βουνό ανεβαίνει στην κορυφή και από το οποίο αν πέσεις… μαύρο φίδι που σε έφαγε! Τώρα σκέψου αυτό το βουνό να είναι από τέφρα, από στάχτη δηλαδή και σ’ αυτό το μονοπάτι αντί για άνθρωπος να πρέπει να κινηθεί το «θηρίο»! Μάλλον θα ήταν περιττό να σου πω ότι ο κανόνας ασφαλείας ποτέ δεν εφαρμόζεται γιατί η εταιρεία θέλει κέρδος και ας είναι αυτό βαμμένο με το αίμα χιλιάδων εργατών του δημοσίου ή του ιδιωτικού τομέα! Ξέρεις συνάδελφε προϊστάμενε, ότι επειδή οι περισσότεροι προϊστάμενοι δεν είναι σαν κι εσένα, για να μπορούν οι υφιστάμενοί τους να γίνονται συγγραφείς αναφορών, έχουν χίλιους τρόπους για να σε υποχρεώσουν να κάνεις κάτι που δεν είναι απλά αλλότριο καθήκον, αλλά θέτει σε κίνδυνο και την σωματική σου ακεραιότητα! Όπως σου προείπα, για εμάς το αλλότριο καθήκον δεν έχει καμία σχέση με αυτό που περιγράφει στις αναφορές του ένας εκ των «συγγραφέων» υφισταμένων σου, αρνούμενος να εκτελέσει την υπηρεσία! Σ’ εμάς το αλλότριο καθήκον είναι να αλλάζεις ράουλα χωρίς να κοπεί το ρεύμα των 7.000 βολτ, κινδυνεύοντας από αυτό και όχι από τις ανθρωποφάγες κάλπες που δύνανται να βγάλουν δόντια καρχαρία και να δαγκώσουν τον υπάλληλο που τις συναρμολογεί! Μακάρι κατά την περίοδο των εκλογών όλοι οι εργάτες των ορυχείων, αντί για ράουλα, να συναρμολογούσαν κάλπες! Θα μπορούσες βέβαια να αναρωτηθείς και να με ρωτήσεις, πως γίνεται εγώ ένας παλιός συνδικαλιστής να μην μπορώ να αποφύγω μια τέτοια διαδικασία και θα σου απαντούσα τίμια και ειλικρινά! Θα μπορούσα να την αποφύγω, αλλά αρνούμαι να αποφύγω αυτό που δεν μπορούν να αποφύγουν οι υπόλοιποι συνάδελφοι! Γι’ αυτό κι εγώ όπως κι όλοι οι συνάδελφοί μου, όπως κάθε φορά που ξεκινούσε η ψιχάλα, άνοιξα την πόρτα του «θηρίου» για να πηδήξω σε περίπτωση που κάτι «στράβωνε», όπως κι έγινε, με την ελπίδα ότι δεν θα με πλακώσει το φορτηγό! Κατρακυλούσα δίπλα δίπλα με το «θηρίο» και εκείνο ως εκ θαύματος δεν με πλάκωνε, ούτε αυτό, αλλά ούτε και ότι αποσυνδεόταν από αυτό!

Συνάδελφε προϊστάμενε!

Νομίζω πως πρέπει να βιαστώ! Ακούω τους γιατρούς και τους έχει κυριεύσει ο πανικός! Η ανάνηψη αποτυγχάνει! Λένε ότι ήμουν τυχερός που δεν με έλιωσε το φορτηγό, αλλά άτυχος γιατί υπέστην σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις κατά την πτώση!

Συνάδελφε προϊστάμενε!

Σου απευθύνω αυτές τις τελευταίες κουβέντες καθώς ο βαρκάρης φάνηκε στον ορίζοντα! Έρχεται να με «φορτώσει»! Θέλω να σου ζητήσω τώρα που θα έρθει η ώρα του κανιβαλισμού της αξιολόγησης, όπου οι απανταχού θιασώτες της τεμπελιάς στο δημόσιο θα χρησιμοποιούν ως παράδειγμα για να δικαιολογήσουν το σφαγιασμό, τους υφισταμένους σου «φιλόσοφους» τεχνίτες «συγγραφείς», εσύ να θυμάσαι εμένα, να θυμάσαι τον Μπουντούκ, να θυμάσαι τον Γιώργη, να θυμάσαι τους χιλιάδες νεκρούς της εργατικής τάξης, είτε αυτοί ήταν στο δημόσιο, είτε στον ιδιωτικό τομέα! Να μας θυμάσαι και για εμάς να μιλάς στον κόσμο! Και να θυμάσαι ότι αυτούς, τους άλλους, τους υφισταμένους σου, τους έφτιαξε το ίδιο το σύστημα, προκειμένου να τους χρησιμοποιεί όπως αυτό θέλει, άλλοτες σαν ρουφιάνους, άλλοτες σαν τσιράκια, άλλοτες σαν ψευτοεπαναστάτες και άλλοτες ως κερκόπορτα για την διάλυση των εργασιακών σχέσεων! Όταν ο υπουργός θα τους χρησιμοποιεί ως παραδείγματα προς αποφυγήν, με σκοπό να διαλύσει τον δημόσιο τομέα, εσύ να θυμάσαι εμάς!  Γιατί εμείς χτίσαμε την βιομηχανία, εμείς χτίσαμε τις εταιρίες, εμείς χτίσαμε αυτόν τον τόπο! Γιατί χωρίς εμάς, συνάδελφε προϊστάμενε, γρανάζι δεν γυρνά! Καλή συνέχεια και καλό κουράγιο στο δύσκολο έργο της αντίστασης στον κατήφορο! Καλή δύναμη στο άνοιγμα του δρόμου για την ανατροπή της σαπίλας της εκμετάλλευσης και του ερχομού εκείνης της κοινωνίας της χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, που κι εγώ κι ο Γιώργης ποθήσαμε μα δεν θα δούμε, αλλά στα σίγουρα θα δουν οι γενιές που μέλλεται να έρθουν σηκώνοντας το βάρος της ανατροπής!

Ο Ανώνυμος Βιομηχανικός Εργάτης

του Δημοσίου Τομέα

Σ.Ι.Μ.

You must be logged in to post a comment Login